Blog > Komentarze do wpisu

-> Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej

Boże Ciało to zwyczajowa nazwa katolickiej uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, zwanej również Świętem Najświętszego Ciała Chrystusa. Jest to święto ruchome, odbywające się 60 dni po Wielkanocy, w czwartek po święcie Trójcy Świętej. Boże Ciało wypada więc pomiędzy 21 maja a 24 czerwca. W Kościele katolickim Boże Ciało to święto obowiązkowe, ponadto w Polsce jest ono dniem wolny od pracy. Procesja w uroczystość Ciała i Krwi Chrystusa do czterech ołtarzy ma swoją bogatą tradycję. Pierwszym jej śladem jest uroczysta peregrynacja krzyża z Najświętszym Sakramentem. Było to nawiązanie do dawnego zwyczaju zabierania w podróż Eucharystii dla ochrony przed niebezpieczeństwami. Od XV w. łączono ją z procesją błagalną, zawierającą prośby o odwrócenie nieszczęść i uproszenie pogody. Pozostałością tego są dziś Suplikacje śpiewane przy każdym z ołtarzy. Od początku uroczystość Bożego Ciała miała charakter publicznego wyznania wiary w realną obecność Jezusa w konsekrowanej Hostii. Wymiar ten utrwalił się po reformacji, która tę obecność zakwestionowała. Wyjście na ulice naszych miast i wsi w Roku Wiary ma także swoją wymowę. Ważne jest, aby dokonało się nasze osobiste spotkanie z Chrystusem Eucharystycznym, które zaowocuje w całym życiu. Ono da siłę, aby pokonać lęk, który na co dzień sprawia, że jako chrześcijanie jesteśmy za mało widoczni w przestrzeni publicznej.

 

Uroczystość Bożego Ciała stanowi dla katolików wyraz uwielbienia i okazję do oddania czci sakramentowi Eucharystii. Tego dnia w Kościele katolickim odbywają się msze święte oraz uroczysta procesja z Najświętszym Sakramentem, która przemieszcza się w okolicach parafii. Wierni przygotowują cztery ołtarze, gdzie księża z hostią w monstrancji zatrzymują się na odczytanie fragmentu Ewangelii i krótką modlitwę. Święto ma niezwykle podniosły charakter, procesji towarzyszą śpiewy, gra orkiestry, dzieci sypią kwiaty na trasie, którą przemieszcza się pochód z Najświętszym Sakramentem. W procesji niesione są również figury Matki Boskiej i Jezusa Chrystusa. Kapłani zwykle mają na sobie złote szaty liturgiczne.

  

Geneza święta jest ściśle związana z widzeniami św. Julianny z Cornillon. Uroczystość Bożego Ciała została ustanowiona w celu podkreślenia jednego z najważniejszych dogmatów katolicyzmu, zgodnie z którym Chrystus podczas Ostatniej Wieczerzy przemienił swoje ciało i krew w chleb i wino, a ów cud konsekracji dokonuje się na ołtarzu podczas każdej mszy świętej.

 Święto to ustanowił biskup Robert z Thourotte w 1246 roku dla diecezji Liege. Oficjalnie Boże Ciało miało zostać wpisane do kalendarza liturgicznego już w 1264 roku przez papieża Urbana IV bullą „Transiturus”. Ostatecznie jednak uroczystość ogłosił papież Jan XXII w 1317 roku.
W Polsce obchody uroczystości Bożego Ciała odbyły po raz pierwszy w 1320 roku w diecezji krakowskiej z inicjatywy biskupa Nankiera. Święto miało przypadać zawsze w czwartek, ponieważ dzień ten upamiętnia wydarzenie Ostatniej Wieczerzy. Uznano jednak, że szczególny charakter Wielkiego Tygodnia nie pozwala na radosne obchodzenie święta, dlatego powinno się je ustalić w innym terminie. Mimo wszystko, symboliczna wymowa Bożego Ciała jest związana z Wielkanocą. Po Bożym Ciele przez osiem dni trwa oktawa Bożego ciała (codzienne odbywają się specjalne msze św.), którą kończy uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa.

 

Z Bożym Ciałem wiążą się ciekawe wierzenia ludowe. Większość z nich opierała się na przypisywaniu symbolicznego, szczególnego znaczenia kwiatom, gałązkom i palemkom, którymi ozdabia się ołtarze na trasie procesji. W Sieradzkiem wierzono, że gałązki z procesji zapewnią pomyślne plony - wtykano je w ziemię obok główek kapusty, by szkodniki i robaki nie miały dostępu do zagonów. W Kościołach święciło się wianki, które potem zakopywano na czterech rogach pola uprawnego, wierząc, ze uchroni to zagony od gradu. W moc ochrony przed szkodnikami, jaka mają procesyjne gałązki wierzono również w Łowiczu. Funkcjonował tam również mniej przyjemny zwyczaj - bliskie osoby uderzano gałązkami po twarzy, mówiąc: "żebyś był zdrowy i nie lękał się" - co miało uchronić te osoby przed chorobami i wszelkimi zagrożeniami oraz dać im przymiot męstwa.

 

 Zdjęcia – procesja w Lisiej Górze




czwartek, 30 maja 2013, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • - > Świetlicki w parku

    W drugiej edycji projektu „Doba dla kultury”, która odbywała się w Tarnowie 31 maja i 1 czerwca, poczesne miejsce przypadło dubeltowemu spotkaniu z

  • -> Jak Piłsudski obalił rząd Witosa

    Chłop z Wierzchosławic przewidział, że marszałek przejmie władzę na drodze przewrotu? Był piękny maj 1926 roku. W stolicy jednak mało kto z beztroską patrzył na

  • -> Boże Narodzenie

    Przez pierwsze trzy stulecia Kościół obchodził jedynie datę zmartwychwstania i praktycznie nie interesował się datą narodzenia Jezusa. Ewangeliści opisując przy



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -