Blog > Komentarze do wpisu

-> Żeby kobieta powiedziała o sobie wszystko

Nie wiem, co właściwie oznacza sformułowanie: „wszystko o kobietach”? Płeć piękna stanowi byt ambiwalentny. Jakiekolwiek próby definicji kobiecości muszą skończyć się fiaskiem. Nawet mężczyźni, którzy nie obawiają się rozmawiać na wszelkie tematy, wobec niepowtarzalności i zjawiskowości wdzięków kobiecych pozostają bezradni. Miałam okazję zobaczyć w ramach 16. edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii Talia 2012 w Tarnowie sztukę wybitnego współczesnego dramatopisarza chorwackiego Miro Gavrana „Wszystko o kobietach” w reżyserii Dušana Bajina. Tekst przełożył Ján Jankowič. Trzy aktorki z Teatru Państwowego w Koszycach: Beáta Drotárová, Dana Košická oraz Alena Ďuránová otrzymały trudne zadanie: musiały stworzyć portrety wielu odmiennych od siebie kobiet – począwszy od kilkunastoletnich dziewczynek, kończąc na kilkudziesięcioletnich pensjonariuszkach domu spokojnej starości. Poradziły sobie w większości scen, układających się jak w kalejdoskopie życia.


Mozaika, składająca się z przeróżnych charakterów, temperamentów, problemów i losów, to przewrotna opowieść o najważniejszych dla kobiet sprawach: dzieciach, rodzinie, małżeństwie, związkach, mężczyznach, pracy, przyjaźni, miłości oraz nienawiści. Przy czym nic nie jest tutaj tylko czarne, albo tylko białe. Przewrotne sytuacje, pełne pasji i uczuć dialogi, zabarwione skrajnymi emocjami relacje pomiędzy przyjaciółkami, pracownicami, siostrami, matką, a jej dwoma córkami, wreszcie koleżankami z przedszkola oraz domu starości, pokazują różne oblicza kobiety. Nic nie jest jednoznaczne, a sens ukryty zostaje gdzieś między słowami, które wypowiadają bohaterki spektaklu.

Ponieważ język słowacki nie stanowi żadnej bariery dla tarnowskiego widza, dlatego w odbiorze przedstawienia przeszkadzały skaczące i opóźniające się napisy polskiego tłumaczenia. Polska translacja wielokrotnie gubiła istotę poszczególnych scen. Zatem barwne i wartkie kwestie dialogowe, to bodaj podstawowy atut chorwackiej sztuki w interpretacji słowackiego reżysera. Dodać przy tym trzeba, że tematyka bardzo żywych konwersacji ma charakter uniwersalny.


Przygotowany przez reżysera Dušana Bajina wgląd w kobiecy świat ukazuje obraz trudny w odbiorze. Z jednej strony bowiem jest on lekki, z pewną dozą niefrasobliwości, nawet bawi, z drugiej zaś strony zniewala poważnymi sytuacjami życiowymi i wywołuje wiele gorzkich refleksji. Mimo to sztuka „Wszystko o kobietach” zachwyca widownię już od ośmiu lat, bowiem premiera przedstawienia miała miejsce 25 października 2004 roku w Štátne Divadlo w Koszycach. Spektakl znany jest także w kraju, gdzie cieszy się popularnością nie tylko na tarnowskiej scenie.


Zasadne wydaje się na zakończenie pytanie dotyczące granic kategorii śmieszności. Nie odpowiem na nie jednoznacznie, tak jak i nie czyni tego spektakl Bajina. Tyle bowiem ile jest rodzajów śmieszności, tyle samo powstaje teorii na ich temat. Pozostaje zatem zdrowy dystans do samego siebie, drugiego człowieka oraz do otaczającego świata. Dotyczy to w takim samym stopniu kobiet oraz mężczyzn. Doskonale wiedział o tym Miro Gavran, ukrywając damskie emocje między słowami swojej znakomitej sztuki, w której bezskutecznie próbuje przekonać kobietę, aby powiedziała o sobie wszystko.



Tekst – Małgorzata Budzik

Zdjęcia - Paweł Topolski


niedziela, 07 października 2012, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> Tarnów ma budżet na 2013 rok

    Teatr za tak małe pieniądze to jest parodia teatru - Ewelina Pietrowiak.  Zdecydowali o tym radni podczas sesji 20 grudnia. Za budżetem zagłoso

  • -> Pytania o sens

    Do repertuaru Teatru im. L. Solskiego w Tarnowie końcem października dołączyło nowe przedstawienie – „Piosenki o wierze i poświęceniu” Przemys

  • -> „Brzydal"

    Teatr im. L. Solskiego w Tarnowie zaprosił w sobotę 30 listopada 2012 o godz. 18.00 na kolejną premierę (studencką) w 59 sezonie artystycznym. Tym razem na Małe



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -