Blog > Komentarze do wpisu

-> Tadeusz Koniarz

Z cyklu znani i nieznani…

Rocznik 1959. Fotoreporter i filmowiec, wychowawca wielu znanych dzisiaj realizatorow filmowych i artystów fotografików. Członek Klubu Fotografii Prasowej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Warszawie. Laureat nagród w konkursach ogólnopolskich i zagranicznych, fotograficznych i filmowych. Autor szeregu wystaw indywidualnych i wielokrotny uczestnik wystaw zbiorowych. Twórca tarnowskiej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Dozwolone do lat  21” i jego dyrektor w latach 1997, 2005, 2006.


Wśród pańskich wychowankow jest wielu znanych dzisiaj realizatorow filmowych. Jak Pan dzieli tak wielki profesjonalizm i pracę w odległym od świata Tarnowie?

Istotnie, dla wielu młodych ludzi, przynależność do Amatorskiego Klubu Flmowego „Szwenk”,  którego byłem współzałożycielem w 1987 roku, stała się początkiem życiowej przygody. Ponad 25 osób, które uczestniczyły także w zajęciach Pracowni Filmowej AKF „Szwenk”  Pałacu Młodzieży pracuje obecnie w branży filmowo-fotograficznej w Polsce i poza granicami, w Londynie czy Nowym Jorku. To, ze tworzyliśmy nasze filmy w Tarnowie nie przeszkodziło nam uczestniczyć w ruchu międzynarodowego kina niezależnego, uzyskać 170 nagród na festiwalach, organizować i brać udział w warsztatach filmowych. Nie brakowało nam nigdy pomysłów na scenariusz, a rzeczywistość ze wszystkimi przemianami społeczno-politycznymi była niewyczerpanym źródłem interesujących tematów, bez względu na położenie geograficzne. W krótkim zresztą czasie po swoim powstaniu Pracownia Filmowa AKF „Szwenk” stała się wizytówką Tarnowa na forum kultury, krajowym i zagranicznym. Wspomnę tylko, ze w 1996 r. za osiągnięcia artystyczne i działalność filmową „Szwenk” został nagrodzony Złotym Medalem UNICA Światowej Unii Filmu Amatorskiego, działającej pod auspicjami UNICEF.

„Żyć na wypale” to fotoreportaz z bieszczadzkiej wypalarni węgla drzewnego. Jakie doświadczenia wśród podkarpackich smolarzy, pozwolily Panu stworzyć tak sugestywną wystawę?
Reportaż opowiadający o życiu na wypale poprzedzony byl realizacja dokumentu „Świat według Michała” wypalacza z Kalnicy. Film ten nakręciłem wspólnie z moim przyjacielem Jackiem Szwedem, podczas kilku wyprawy w Bieszczady, w latach 2002-2003. Michał posiadał własną filozofię życia, był postacią szczególną i w pewien sposób fascynującą. Kiedy zakończyliśmy pracę nad filmem odczuwałem pewien niedosyt, wiedziałem że temat nie zostal wyczerpany. Kilka lat później powróciłem w Bieszczady zamieniając kamerę na aparat. Niestety, mimo poszukiwań nie udało mi się odnaleźć śladów Michała. Zmienili się więc bohaterowie zdjęć. Byli nimi dwaj bracia, którzy przyjęli mnie w bardzo przyjazny sposób i pozwolili śledzić w ich codziennej, mozolnej i niezwykłej pracy.

Zbliżają się wielkie, jubileuszowe uroczystości w Pałacu Młodzieży. Czy będzie jakiś akcent pańskich dokonań?
Tak, z przyjemnością mogę zapowiedzieć, że jubileuszowi będzie towarzyszyć wystawa „Fotograficzna Fraszka 2” prezentowana w nowo otwartej Galerii Pałac. 10 czerwca w Pałacu Młodzieży, pokażemy także retrospektywę filmów zrealizowanych w ramach działalności Pracowni Filmowej AKF „Szwenk” a  także zdjęcia uczestników Pracowni Fotografii Cyfrowej.

Wiem, że poszukuje Pan miejsc, które uległy całkowitemu zapomnieniu. Stare sadyby, po których pozostały zdziczałe sady, fundamenty domów i puste łąki. Czy możemy spodziewać się jakiejś wystawy?
W dziedzinie fotografii najbardziej interesuje mnie ta, która ukazuje ludzi w różnych aspektach ich życia codziennego. Stąd moja pasja dla fotoreportażu. Uwagę moją przyciągają nowe miejsca, nieoczekiwane sytuacje, a także zmagania ludzi z trudami pracy i bytu oraz wywoływane tym emocje. Interesują mnie oczywiście także ważne wydarzenia spoleczno-polityczne. A następna wystawa ? Jezeli uda mi sie zrealizować moje zamierzenia, bedzie ona związana z Francją widzianą trochę inaczej.

Muszę zapytać - czy w Tarnowie mamy uzdolnioną artystycznie młodzież i odpowiedni klimat do jej rozwoju?
Myślę, że młodzież, która z pasją podchodzi do swoich zainteresowań artystycznych może znaleźć w Tarnowie możliwości rozwoju w instytucjach szkolnych i poza szkolnych. Wspomnę tylko o istnieniu Liceum Plastycznego czy tez o projekcie powstania w niedalekiej przyszłości wydziału artystycznego przy PWSZ. Więcej mogę natomiast powiedzieć o pracowni fotograficznej w Pałacu Młodzieży. Młodym ludziom, których cechuje zapał i wytrwałość proponuję nie tylko cotygodniowe zajęcia oraz śledzenie aktualności wystawienniczych w Tarnowie, ale zachęcam również do wykorzystania możliwości jakie daje bliskość tak ważnego ośrodka kulturalnego jakim jest Kraków. Kilka razy w roku staram się organizować wyjazdy na ważne wystawy fotograficzne, które poszerzają horyzonty, jednocześnie pobudzając do dyskusji i do krytycznego spojrzenia na twórczość własną i innych. Natomiast zajęcia plenerowe i uczestnictwo w imprezach, wyzwalają u młodych zmysł obserwacji, zmuszają do działania i do szybkiego znalezienia własnego miejsca w odmiennych, bardzo konkretnych warunkach pracy.
Niestety muszę przyznać, i nie będzie to nowe stwierdzenie, że na co dzień, trudności wynikające z braku środków finansowych wpływają ujemnie na dynamikę rozwoju działalności pedagogicznej i atystycznej.

Co daje Panu większą satysfakcję - nauczanie czy praca dla prasy?
Mogę powiedzieć, że wszystkie sfery mojej działalności traktuję z jednakowym zaangażowaniem. Podczas pracy reportażowej lubię kontakt z ludźmi, którzy stają się tematem moich zdjęć, lubię też dzielić się moim doświadczeniem z młodzieżą, która z entuzjazmem i dużą świeżością spojrzenia podchodzi do fotografii.


Jerzy Reuter
(Gazeta Krakowska)




piątek, 10 czerwca 2011, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • - > Świetlicki w parku

    W drugiej edycji projektu „Doba dla kultury”, która odbywała się w Tarnowie 31 maja i 1 czerwca, poczesne miejsce przypadło dubeltowemu spotkaniu z

  • -> Jak Piłsudski obalił rząd Witosa

    Chłop z Wierzchosławic przewidział, że marszałek przejmie władzę na drodze przewrotu? Był piękny maj 1926 roku. W stolicy jednak mało kto z beztroską patrzył na

  • -> Paleta Marty Odbierzychleb

    Malarstwo „pani od polskiego” to przede wszystkim kwiaty, pejzaże i ostatnio portrety. Aktualnie oglądać je można w nauczycielskiej Galerii „P



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -