Blog > Komentarze do wpisu

-> ERROL BROWN I GORĄCA CZEKOLADA (felieton nr 67)

ml

Od 2003 roku jest kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego. Został nim uhonorowany za zasługi w muzyce pop. W latach 70. był popularnym frontmanem zespołu Hot Chocolate i zarazem kompozytorem wielu jego przebojów. 12 listopada 2010 artysta skończył 62 lata.



   Jako dzieciak lubiłem Hot Chocolate, na magnetofonowych taśmach mojej ZT-ki miałem nagrane większość przebojów tej formacji. W pierwszych latach edukacji licealnej, dzięki koleżance posiadającej rodzinę w Stanach, single kapeli dość często kręciły się na prywatkowych imprezach. Jakiś czas później, już jako „poważny” dziewiętnastolatek, otrzymałem w prezencie od mojej dziewczyny płytę (oczywiście winylową) Every 1’s A Winner z hitem So You Win Again. Wówczas - jako zdeklarowany amator hard rockowych brzmień - nie byłem szczególnie szczęśliwy, że to akurat ten album, doskonale wiedziałem, że w Pewexie, z którego pochodził, były znacznie ciekawsze i brzmieniowo zdecydowanie mocniejsze krążki. Mimo wszystko jednak doceniałem ów serdeczny gest, tym bardziej, że w tamtych latach zachodni winyl był naprawdę ekskluzywnym towarem.
   Wracam jednak do samego jubilata i jego bandu. Errol Brown urodził się w Kingston na Jamajce, obywatelstwo brytyjskie uzyskał dzięki małżeństwu z Ginette. W Hot Chocolate – grupie założonej w londyńskiej dzielnicy Brixton – znalazł się na początku jej istnienia. Z czasem jego ogolona na łyso głowa, nie będąca w tamtych czasach jakoś szczególnie trendy, stała się wizualnym wyróżnikiem kapeli.
   Gorąca Czekolada zadebiutowała nagraną dla wytwórni Apple reaggową wersją lennonowskiego numeru Give Peace A Chance. Początkowo formacja występowała pod nazwą The Hot Chocloate Band, jednak, kiedy dostała się pod skrzydła energicznego producenta i menażera Mick’iego Mosta, jej nazwa została odpowiednio skrócona. W 1970 roku muzycy Czekolady podpisali kontrakt z firmą RAK – dowodzoną właśnie przez Mosta. Trzeba jednak przyznać, że – jakkolwiek większość wykonawców związanych z tą wytwórnią (Suzi Quatro, Mud, Kenny, Arrows, Racey) mocno tkwiło w obrębie tzw. glam rocka, to Hot Chocolate, kierujące się własnym kursem muzycznym, sytuowało się na obrzeżach tego nurtu.
   Pierwszym przebojem zespołu stał się melodyjny temat Love Is Life, który we wrześniu 1970 roku dotarł do pozycji 6 brytyjskiej listy singlowej. Szybko okazało się, że Errol Brown i – pochodzący również z Jamajki - basista Tony Wilson stworzyli prawdziwą fabrykę przebojów, dość skutecznie konkurującą z bardzo popularną wówczas spółką kompozytorską Chinn – Chapman. W styczniu 1971 roku ich piosenka You Could’ve Been A Lady dotarła, co prawda, tylko do miejsca 22 angielskiej listy bestsellerów, ale już następny numer I Believe (In Love) znalazł się tam na pozycji 8. Rok 1972 przyniósł Brownowi i jego koledze kolejne hity. Stały się nimi: Rumours, Brother Louie i - notowana na miejscu 3 – Emma. Warto dodać, że po drugiej stronie Atlantyku kompozycja Brother Louie - w wykonaniu zespołu Stories - uplasowała się na szczycie amerykańskiego zestawienia singlowego.
   W latach 1974-1976 posypały się kolejne przeboje: Cheri Babe, Disco Queen, Man To Man, Heaven Is The Back Seat Of My Cadillac i zwłaszcza A Child’s Prayer (pozycja 7), You Sexy Thing (miejsce 2) oraz notowany na szczycie Don’t Stop It Now. Mimo że w 1975 roku Wilson opuścił formację, a rolę basisty przejął Patrick Olive to – oczywiście dzięki Brownowi – pasmo sukcesów nie zostało przerwane. Grupa z powodzeniem lansowała kolejne przeboje. Latem 1977 roku Bown i kompania wypromowali kompozycję Russa Ballarda So You Win Again doprowadzając ją na singlowy top w Wielkiej Brytanii.
   Do roku 1987, czyli do czasu opuszczenia zespołu przez Errola Browna, zespól zanotował na swoim koncie kolejną porcję przebojów, takich jak: tytułowy z płyty Every 1’s A Winner (notowany na Wyspach na miejscu 12), Girl Crazy (poz. 7), It Started With A Kiss (poz. 5) i wreszcie ostatni „Number One” – I Gave You My Heart (Didn’t It).    
   Wkrótce po opuszczeniu Hot Chocolte Brown nagrał w 1987 roku przebojowy singel Personal Touch, a dwa lata później solowy album That’s How Love Is. W roku 2001 płytą Still Sexy powrócił do brytyjskich zestawień bestsellerowych. Z początkiem minionego roku artysta odbył trasę koncertową – The Farewell Tour, podczas której, oprócz starych uznanych przebojów, z powodzeniem prezentował swoje najnowsze nagranie Thank You For The Night.
    Dziś, tak sobie myślę, że choć Brown nigdy nie był artystą szczególnie mi bliskim, że choć muzyka Hot Chocolta nie kręciła mnie jakoś wyjątkowo, to jednak lubię wracać do tych starych przebojów Czekolady i jestem przekonany, że dzieje się tak nie tylko za sprawą moich sentymentów.


Krzysztof Borowiec


foto by Google Search




poniedziałek, 04 kwietnia 2011, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> WENUS Z KRAJU TULIPANÓW (felieton nr 99)

    Było to 42 lata temu. W styczniu 1970 roku piosenka Venus mało znanej w Ameryce holenderskiej grupy Shocking Blue weszła na listę bestsellerów singlowych magaz

  • -> Skład Kultury

    14 grudnia odbędzie się kolejny koncert z cyklu Skład Kultury, którego organizatorem jest Tarnowskie Centrum Kultury. Gospodarzem imprezy będzie tarnowski zespó

  • -> PROWOKACYJNY DEBIUT (felieton nr 98)

    16 czerwca minęło 40 lat od dnia, w którym ukazał się pierwszy album Roxy Music - zespołu, który w dziejach rocka był uważany za glamrockowy, progresywny, artro



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -