Blog > Komentarze do wpisu

-> Poezja i muzyka w Dworku Paderewskiego

Mekką tarnowskich melomanów od lat była, jest, i oby była jak najdłużej Kąśna Dolna, gdzie znajduje się jedyna na świecie zachowana w całości dworska rezydencja wybitnego polskiego męża stanu i patrioty, światowej sławy kompozytora i pianisty Ignacego Jana Paderewskiego. Co sprawia, że w wiosenno - letnie miesiące Kąśna Dolna się staje się takim miejscem? Wydaje się, że na jego niezwykłość składają się przede wszystkim wyjątkowo malownicze jej położenie wśród gór i lasów Pogórza Ciężkowickiego oraz atrakcyjność programowa (to zasługa głównie dyrektor Krystyny Szymańskiej), ale także niepowtarzalna atmosfera muzycznego święta połączonego z wiejskim letniskiem. I jeszcze jedno, panuje tam niespotykana nigdzie indziej kameralna cisza i niezwykły, twórczy spokój. To prawdziwie Polski Dom, w którym, jak mawiał Paderewski, jest obecny duch polski... Nie inaczej było i w ostatni piątek 18 marca, kiedy to zawitali tam koneserzy dobrej muzyki i poezji. Dobrą okazją stał się Światowy Dzień Poezji, obchodzony corocznie 21 marca, a ustanowiony przez UNESCO w 1999 roku. Otóż, odbyła się tam promocja zbiorku wierszy Andrzeja Grabowskiego, znanego w kraju i cenionego poety z Ciężkowic, którego przekrojowy tom twórczości opublikowany został w prestiżowej serii Ludowej Spółdzielni Wydawniczej „Biblioteka Poetów”. Jak wiadomo, poezja i muzyka w jednej chodzą parze, stąd w programie tego uroczystego wieczoru znalazł się recital kameralny  najmłodszego profesora sztuk muzycznych w Polsce, wiolonczelisty Tomasza Strahla (stałego bywalca Kąśnej), oraz pianisty Artura Jaronia, którego debiut sceniczny miał miejsce w 2005 roku w Carnegie Hall. W interesującym programie tego interdyscyplinarnego projektu, z prawdziwą maestrią zespalającego muzykę z literaturą, znalazły się m.in. utwory I. J. Paderewskiego, F. Chopina i R. Straussa. Liryki z tomu „Poezje wybrane” A. Grabowskiego przedstawił młody aktor Tarnowskiego Teatru im. Ludwika Solskiego, Piotr Hudziak. Oto relacja z tego otwierającego wiosenny sezon w Kąśnej Dolnej  wydarzenia nadesłana przez Jerzego Świtka, znanego tarnowskiego animatora kultury, który ostatnio dołączył do teamu dyrektor Krystyny Szymańskiej, fotograficznie oprawiona przez Magdę Świtek.


Koncert kameralny, który miał miejsce 18 marca br. w Kąśnej Dolnej, był o tyle nietypowy, że na równych prawach z muzyką wystąpiła w Dworku mistrza Paderewskiego również poezja. A to za sprawą Andrzeja Grabowskiego – znanego poety z Ciężkowic, który w tych dniach wydał swój opus magnum, czyli tom „Poezje wybrane”, będący podsumowaniem jego dotychczasowej drogi artystycznej. Wydany w prestiżowej serii Ludowej Spółdzielni Wydawniczej „Biblioteka Poetów”, przyniósł blisko 150 utworów wyłonionych z dziecięciu zbiorów, opublikowanych przez autora na przestrzeni 30 lat (debiut poetycki: 1971 rok). 
   Część muzyczną rozpoczął Artur Jaroń, wybitny pianista, który zaprezentował Nokturn Es-dur, op. 9 nr 2 Fryderyka Chopina oraz dwa Mazurki tegoż kompozytora, op. 24 nr 1 i op. 24 nr 2.
   Oczywiście, nie mogło zabraknąć utworów samego Ignacego Jana. Licznie zgromadzona publiczność mogła zatem wysłuchać Menuetu, op. 14 nr 1, Sarabandy, op. 14 nr 2 oraz Legendy, op. 16., które Artur Jaroń wykonał wspólnie z wiolonczelistą, najmłodszym profesorem sztuk muzycznych w Polsce, Tomaszem Strahlem. W dalszej części wieczoru obaj artyści przedstawili również 6 pieśni na wiolonczelę i fortepian hiszpańskiego kompozytora Manuela de Falli oraz Sonatę na fortepian i wiolonczelę, skomponowaną przez Ryszarda Straussa. Występ obu kameralistów bardzo spodobał się koneserom muzyki, więc nie mogło się obejść bez bisu.
   Wybrane poezje Andrzeja Grabowskiego odczytał młody aktor tarnowskiej sceny, Piotr Hudziak, który zastąpił niedysponowanego, a zapowiadanego wcześniej dyrektora Teatru im. Solskiego, Edwarda Żentarę. Sam autor, Andrzej Grabowski, również odczytał kilka ze swoich wierszy, a także podzielił się swoimi spostrzeżeniami na temat roli sztuki w dzisiejszym świecie. Zaprosił również wszystkich zainteresowanych do udziału w Ogólnopolskiej Jesieni Literackiej Pogórza, cyklicznej imprezy poetyckiej, która tradycyjnie swój finał będzie mieć we wrześniu w Dworku w Kąśnej Dolnej.
   Na koniec poeta podpisywał swoje tomiki, które można było nabyć bezpośrednio po występie artystycznym.
   Jednym z wierszy, który można było usłyszeć tego wieczoru, był „List wdzięczności”, który warto w tym miejscu zacytować.

       List wdzięczności

Dziękuję Ci za obce lądy i nowe światy
za te podróże bez wiz i waliz
za to odkrywanie siebie i nieznanych granic
wędrówki w miejsca których tylko źrenica
światła ukrytego wynosi na zewnątrz.

Tylko wtedy spełnia się nasze „tu być”
wiem powinienem mówić tylko we własnym imieniu
jednak czuję po wielokroć i jak człowiek z tłumu…
bo nie ma wysp bezludnych nawet w tym wymiarze
spotykają się oko w oko rzeczy rozpoznane
korona wyobraźni wieńczy sad i korzeń.



Andrzej GRABOWSKI
– poeta,  prozaik i niezależny publicysta, autor licznych fraszek, satyr, humoresek i widowisk scenicznych. Ur. 9 września 1947 we Wrocławiu. Wychowywał się w Piotrkowie Trybunalskim. Jest absolwentem Studium KO w Krakowie. Studiował pedagogikę na WSP w Rzeszowie. Założyciel Grupy i Klubu Literackiego „Rydwan”, kabaretu „V Koło” (w 1975) w Dębicy (gdzie mieszkał w latach 1974-78). Prowadził również kabarety „Odgromnik” oraz „Perskie Oko” w 1977 podczas pobytu na budowie Gazociągu Orenburskiego na Ukrainie.
   Wielokrotnie nagradzany za scenariusze i reżyserię. W latach 80. członek Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy „Gwoźnica” w Rzeszowie. Współzałożyciel tarnowskiego ośrodka KKMP (1975). Późniejszy długoletni szef ośrodka w Tarnowie i wiceprzewodniczący Rady Krajowej w Warszawie.
   Jest laureatem kilkudziesięciu ogólnopolskich konkursów literackich w dziedzinie poezji, prozy, satyry i tekstów estradowych. Był inicjatorem działalności edytorskiej w regionie tarnowskim. Pod jego redakcją w latach 1979-81 ukazała się seria arkuszy autorskich Grupy Literackiej „Rydwan” oraz w 1987 pierwszy w  kraju niezależny lokalny Informator Kulturalny „Migawki”.
   Opowiadania, humoreski, wiersze, felietony i fraszki publikował niemal we wszystkich ważniejszych tytułach prasowych w kraju. Jego twórczość była tłumaczona również na języki: włoski, francuski, niemiecki, angielski, grecki, ukraiński, litewski, czeski i rosyjski.
   W latach 80. współpracownik Ośrodka Telewizji Polskiej w Krakowie. Współautor widowisk telewizyjnych, które zrealizował z Kazimierzem Kudroniem i Krzysztofem Konarzewskim z TVP Kraków: Wielka Noc Poetów (dwukrotnie emitowana na antenie TVP 2 w 1983) oraz „Pali się fajka nocy” w 1984 wraz z zespołem Ostatnia Wieczerza w Karczmie Przeznaczonej do Rozbiórki. Później stały współpracownik popularnego cyklu audycji telewizyjnych „Niedziela  w...”.
   Kawaler Orderu Uśmiechu, wyróżniony m.in. nagrodą „Uskrzydlonego” Tarnowskiej Fundacji Kultury za indywidualny wkład w dzieło rozwoju kultury, w 1985 otrzymał za twórczość literacką dla dzieci stypendium Prezydenta Krakowa; jest jednym z 206 polskich autorów, których biografię zamieszczono w Grand Edition „Who’s Who” w światowej literaturze, opublikowanym przez IBC Cambridge (1988), w 1992 został wyróżniony nagrodą Niezależnej Fundacji Kultury Polskiej „POLCUL” z siedzibą w Sydney za udział w rozwoju  niezależnej  kultury polskiej (której Kapitułę tworzyli m.in. Jan Nowak-Jeziorański, Gustaw Herling-Grudziński i Jerzy Giedroyć), Medalu im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno (Warszawa 1984), w latach 1988, 1991, 1997 nagradzany medalem „de Vermeil” przez Międzynarodową Akademię de Lutece w Paryżu. W 1995 Jury XXVI Wielkiego Międzynarodowego Konkursu tej samej Akademii przyznało Andrzejowi Grabowskiemu „Złoty Medal w dziedzinie literatury”.
   W  1992 I program TVP zaprezentował sylwetkę Andrzeja Grabowskiego w filmie Wujcio Andrzej i jego wszystkie lustra.
   Były felietonista tygodnika „Temi”, „Gazety Krakowskiej” i „Bełchatowskiego Tygodnia”, redaktor miesięcznika „Okolice” w Warszawie, współpracownik pisma Podyplomowego Studium Dziennikarstwa „Merkuriusz” i „Krakowskiego Kpiarza”. Współpracuje z redakcjami pism w Niemczech i na Litwie, Miesięcznikiem Literackim „Akant”, „Gazetą  Kulturalną”, kwartalnikiem literacko-artystycznym „Metafora” i społeczno-kulturalnym „Matecznik”, prasą przeznaczoną dla dzieci na Zaolziu w Czechach. Od 1995 roku konsultant Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej. Animator Ogólnopolskich Konkursów Literackich o „Laur Poezji Pogórza” i „Laur Skamieniałego Miasta”, o „Gęsie Pióro” dla młodych autorów oraz  Ogólnopolskiej Jesieni Literackiej Pogórza.
   Członek Zarządu Stowarzyszenia Twórczego Artystyczno-Literackiego w Krakowie, Związku Zawodowego Dziennikarzy w Poznaniu, Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej w Warszawie, Stowarzyszenia Autorów Polskich, Oddział w Płocku, i Związku Literatów Polskich, Oddział w Krakowie. Zasłużony Działacz Kultury.
   Debiutował w 1967 w tygodniku „Na Przełaj” opowiadaniem Gniewny; jako poeta debiutował w 1971 na łamach „Gazety Krakowskiej”. Autor kilkudziesięciu książek, w tym wielu dla dzieci i młodzieży, wśród których największym powodzeniem cieszy się wielokroć wznawiana seria o przygodach Skrzata Wiercipiętka, umieszczona w najnowszym kanonie lektur szkolnych, spopularyzowana m.in. przez telewizyjny program „Domowe  Przedszkole” oraz w dziecięcej rewii Studia Tańca „Honorata”. Publikowana była w odcinkach w prasie na Litwie i w Grecji.
   Wśród licznych publikacji Andrzeja Grabowskiego należy wymienić – książki dla dzieci:  Zabajne wakacje, Fikuś, Zulek i Ciężkogłowy, Hilary, Zulek  i ruskie pierog, List do Mikołaja, Latająca rodzinka, Oszaleć można z tymi kotami, Jak mistrz Twardowski uratował Kraków, Ulubione, śmieszne i pocieszne, Bajki-zabajki, Przygody detektywa Bulgota,  I tam, i tu z babcią Fiu-Fiu, Niezwyciężony Zajączek Edzio, Trzy tygodnie z druhną Chuligan, Gwiazdkowe opowieści, Awantura w pawich piórach, Wakacje z Literatem, Wielka afera w królestwie Środka czy Powrót smoka; felietony, książki prozatorskie i satyryczne dla dorosłych – Zadziorki (1989), Okiem prowincjusza (1996), Fraszki – igraszki (1996), Z żabiej perspektywy (1997), Niesamowity  przypadek Arta Verna (1997), Słońcem w kapelusz (1998), Fraszkolandia (2001), Ostatnie tango w Paranyju (2001), Jaja jak berety (2001), Fraszkoland (2001), Tańczący na brzytwie (2001), a także arkusze poetyckie i tomiki – Zabielą się jeszcze nasze sadze śniegiem (1983), A to już szron naszego lata (1986), Spóźniona wieczerza (1987), W ustach naszej wiary (1989), Wiersze magiczne (1990), Wiersze syberyjskie i zakazane (1990), Ballady i antyfony (1990, łącznie trzy wydania), Pod dachem naszej obecności (1994), Gdy świt dojrzeje (1996), Na strunie słowa Anioł grał (1999) oraz ukoronowanie tej dziedziny twórczości – Poezje wybrane (2010), wydane w prestiżowej serii Ludowej Spółdzielni Wydawniczej „Biblioteka Poetów”.


Jerzy Świtek


foto by Magdalena Świtek




wtorek, 22 marca 2011, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • - > Świetlicki w parku

    W drugiej edycji projektu „Doba dla kultury”, która odbywała się w Tarnowie 31 maja i 1 czerwca, poczesne miejsce przypadło dubeltowemu spotkaniu z

  • -> Jak Piłsudski obalił rząd Witosa

    Chłop z Wierzchosławic przewidział, że marszałek przejmie władzę na drodze przewrotu? Był piękny maj 1926 roku. W stolicy jednak mało kto z beztroską patrzył na

  • -> Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej

    Boże Ciało to zwyczajowa nazwa katolickiej uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, zwanej również Świętem Najświętszego Ciała Chrystusa. Jest to święt



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -