Blog > Komentarze do wpisu

-> 70 LAT CLIFFA RICHARDA (felieton nr 65)

ml

14 października 2010 obchodził 70 urodziny. Dla dzisiejszych dwudziestolatków jest gościem, który wiekiem dorównuje ich dziadkom. Ciągle jednak występuje, jest wciąż popularny, zwłaszcza wśród tych, którym kojarzy się z rockandrollową młodością. Co więcej, jego płyty i koncerty cieszą się na Wyspach nieustannym wzięciem wśród przedstawicieli, a już zwłaszcza przedstawicielek aż trzech pokoleń.



    Po raz pierwszy z piosenką Cliffa Richarda zetknąłem się przy okazji jego hitu Power To All Our Friends. Było to latem 1973 roku. Pamiętam, że – jak na dzieciaka słuchającego intensywnie popu i glam rocka - numer przypadł mi do gustu. Przez kilka tygodni skutecznie go zajeżdżałem na mojej lampowej „zetce”. Naturalnie wcześniej, gdy byłem zupełnym pacholęciem, musiałem słyszeć Goodbye Sam Hello Samantha, a już na pewno szalenie popularny kawałek Congratulations. Nie mniej jednak, dopiero po kilku latach postarałem się nieco pogrzebać w historii dokonań tego - już wtedy bardzo utytułowanego – artysty.
    Harry Roger Webb, bo tak właściwie nazywa się Cliff Richrad, urodził się w Lucknow, w Indiach, skąd pochodziła jego matka. Kiedy miał siedem lat rodzina Webbów wyjechała do Anglii, osiedlając się w Londynie.
    Po raz pierwszy wystąpił publicznie jako czternastolatek - na imprezie tanecznej, w towarzystwie grupy wokalnej. Był to początek ery rock and rolla, a choć gwiazda Presleya nie zaświeciła jeszcze pełnym blaskiem, to jednak wielu brytyjskich nastolatków próbowało go naśladować. Cliff czynił to jednak perfekcyjnie. Wkrótce, ponoć po tym jak zobaczył koncert Billa Haleya w Londynie, wstąpił do zespołu Dave Teague Skiffle Group. Wreszcie wystartował wraz z dwoma muzykami już jako The Drifters i wówczas to właśnie przeobraził się w Cliffa Richarda. Demonstracyjna taśma trio trafiła do wytwórni EMI, a zespół zaprezentował się w telewizyjnym show Jacka Gooda Oh Boy. Okazało się jednak, że za oceanem działa już grupa wokalna pod nazwą The Drifters, tym samym Cliff, angażując jednocześnie lepszych muzyków, postanowił zmienić nazwę grupy na The Shadows. Po nagraniu debiutanckiego albumu zatytułowanego po prostu Cliff, wschodząca gwiazda brytyjskiego rock and rolla pojawiła się w filmie Serious Charge. Jedna z trzech wykonywanych tam piosenek – Livin Doll, dotarła do pierwszej pozycji angielskiej Top Twenty. W samym tylko roku 1959 singel z nią sprzedano w ilości 2 mln egzemplarzy. W marcu 1986 nowa wersja piosenki, wykonana z The Young Ones, przewodziła brytyjskiej liście przebojów przez trzy tygodnie.
    Natępny krążek Cliffa – Travelin Light powtórzył dokonania Livin Doll. Przez kolejne sześć lat artysta regularnie wygrywał plebiscyty popularności w kategorii wokalista roku. Zdobył 4 złote płyty i 21 srebrnych. W pierwszej dziesiątce brytyjskiej listy przebojów ulokował aż 25 piosenek. Wśród nich były: Fall In Love With You, I Love You, The Young Ones, Bachelor Boy, Summer Holiday, Lucky Lips.
    Dzisiaj nie wiele osób wie, że w rankingu za lata 60. po względem ulokowania największej ilości przebojów w brytyjskiej Top Twenty Richard pokonał samych Beatlesów.
    W drugiej połowie lat 60, zresztą po klęsce na rynku amerykańskim, artysta przeżywał trudne chwile. Przełomem stała się piosenka Congratulations, którą Cliff, co prawda, wyśpiewał tylko drugie miejsce w konkursie Eurowizji, ale którą w krótkim czasie śpiewała cała Europa. Potem były kolejne przeboje, w tym trzecia piosenka Eurowizji z 1973 roku Power To All Our Friends. W tym też roku Radio Luxembourg przyznało piosenkarzowi nagrodę Srebrnego Lwa za całokształt działalności artystycznej.   
    Jeszcze w 1966 roku, po zaangażowaniu się w misję gorliwego chrześcijaństwa, Cliff był bliski porzucenia kariery piosenkarskiej. Zdecydował się jednak na kontynuowanie obranej drogi, traktując śpiewanie jako pozytywny wyraz swojej wiary. Od czasu swojego jednoznacznego opowiedzenia się po stronie Ewangelii Richard nigdy nie bał się wyrażać niepopularnych poglądów, często nawet musiał znosić drwiny z jego światopoglądowych założeń. Na scenie jednak nigdy nie przyjmował postawy Chrystusowego bojownika. Przy tym wszystkim nagrywał bożonarodzeniowe superhity, jak choćby jeden z największych w historii muzyki – Mistletoe And Wine z 1988 roku.
    Trzydzieści lat temu, Cliff - jako pierwszy po Beatlesach - z rąk królowej Elżbiety II odebrał Order Imperium Brytyjskiego. Z jego udziału w nagraniach dumni są artyści tacy, jak Elton John, Stevie Wonder czy Van Morrison.


Krzysztof Borowiec


foto by Google Search




wtorek, 01 marca 2011, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> WENUS Z KRAJU TULIPANÓW (felieton nr 99)

    Było to 42 lata temu. W styczniu 1970 roku piosenka Venus mało znanej w Ameryce holenderskiej grupy Shocking Blue weszła na listę bestsellerów singlowych magaz

  • -> Skład Kultury

    14 grudnia odbędzie się kolejny koncert z cyklu Skład Kultury, którego organizatorem jest Tarnowskie Centrum Kultury. Gospodarzem imprezy będzie tarnowski zespó

  • -> PROWOKACYJNY DEBIUT (felieton nr 98)

    16 czerwca minęło 40 lat od dnia, w którym ukazał się pierwszy album Roxy Music - zespołu, który w dziejach rocka był uważany za glamrockowy, progresywny, artro



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -