Blog > Komentarze do wpisu

-> Koncert Noworoczny

Z udziałem niezwykle rzadko goszczącej w Tarnowie znakomitej Orkiestry Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie pod dyrekcją Pawła Przytockiego odbył się w sobotę 15 stycznia o 18.00 w Centrum Sztuki Mościce absolutnie wyjątkowy Koncert Noworoczny. W jego programie znalazły się uwielbiane przez melomanów najpiękniejsze arie operowe, niezapomniane arie operetkowe i oczywiście utwory będące dziełem rodziny Straussów. Mościcki Koncert Noworoczny pozwolił przenieść się do XIX wiecznego Wiednia, nad modry Dunaj, gdzie sale balowe wypełnione były damami w przepięknych sukniach i dżentelmenami we frakach. Koncert uświetnił występ jednej z najbardziej utalentowanych polskich sopranistek młodego pokolenia - Iwony Sochy, tarnowianki. To drugi tak znaczący występ naszej rodaczki w swoim rodzinnym mieście. Dwa lata temu, dokładnie w niedziele 28 czerwca także w Mościcach wzięła udział w podobnym koncercie pod wymownym tytułem. „Sopran i dwóch tenorów”, w którym wystąpiła wraz z Adamem Zdunikowskim i Dariuszem Stachurą, z towarzyszeniem Filharmonii Śląskiej pod batutą Mirosława Błaszczaka.  Na jego program złożyły się wtedy między innymi takie muzyczne hity jak: aria Julii z opery „Romeo i Julia" Ch Gounoda, „Varasdin" z operetki „Hrabina Marica" I. Kalmana, „Besame Mucho", „Celito Lindo", Libiamo "Traviata" G. Verdiego, „La Spagnola" V di Chiara, kankan z operetki „Orfeusz w piekle" J. Offenbacha, duet Kuplety Barinkaya z „Barona cygańskiego". Ze zrozumiałych względów największe poruszenie wśród widowni, wówczas i obecnie, wywoływało każdorazowe pojawienie się na mościckiej scenie równie pięknej co utalentowanej Iwony Sochy, dla której śpiew to zazdrosna sztuka, która nie lubi kompromisów… Być może dlatego ta rodowita tarnowianka, robiąca oszałamiającą karierę w muzycznym świecie, tak rzadko bywa w rodzinnym mieście, gdzie, jak sama mówi tylko przemieszkuje, cały wolny czas poświęcając swojej 5 letniej córeczce Amelii.   
Dodając, iż śpiew, jako spełnienie artystyczne i zawodowe, odkryła w sobie…sama. Przed laty zasłuchała się w śpiew Miriam Gauci (światowej sławy włoska sopranistka rodem z Malty), zachwycając się jej interpretacją utworów Pucciniego i ten impuls piękna zaważył na całym przyszłym życiu naszej gwiazdy. Tarnowską publiczność oczarował kunszt wokalny pięknej Iwony, brawurowa interpretacja mistrzowskich utworów wielkich kompozytorów i skromność, bo śpiew solowy oznacza według niej jedno – zawsze pod górkę...

Oto bohaterowie tego wyjątkowego wieczoru:



IWONA SOCHA
Sopran.
Edukację muzyczną rozpoczęła w Państwowej Szkole Muzycznej w Gliwicach. Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im.Karola Szymanowskiego w Katowicach ,w klasie śpiewu solowego prof. Jana Ballarina (dyplom z wyróżnieniem). W roku 2002 ukończyła Studia na Wydziale Radiowo-Telewizyjnym Uniwersytetu Śląskiego im. K. Kieślowskiego w Katowicach. Finalistka  i laureatka krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych.
Już jako studentka trzeciego roku rozpoczęła współpracę z Filharmonią Śląską, gdzie pod batutą Mirosława Jacka Błaszczyka wykonała partię sopranową w Missa In Tempo Rebelii J. Haydna. Podczas koncertu z okazji 75 - lecia Akademii Muzycznej w Katowicach z Akademicką Orkiestrą Symfoniczną i Chórem Kameralnym Akademii Muzycznej pod dyrekcją Jana Wincentego Hawela śpiewała partię sopranu w „Requiem” W. A. Mozarta.
Współpracowała z takimi mistrzami batuty jak: K. Kord, T. Kozłowski, M. J. Błaszczyk, T. Wojciechowski, R. Silva, Ł. Borowicz czy P. Przytocki oraz cenionymi reżyserami m.in. M. Trelińskim, M. Meszaros i W. Zawodzińskim.
W maju 2005 roku jako studentka V roku- zadebiutowała na scenie Opery Śląskiej, kreując partię Małgorzaty w "Fauście" Charles'a Gounod'a (spektakl z jubileuszowej listy 60-lecia Opery Śląskiej z gościnnym udziałem Bogdana Paprockiego).

W swoim repertuarze posiada wiele pieśni ,arii operowych i oratoryjnych oraz partii operowych, dokonała także nagrań dla Polskiego Radia i TV.
Koncertuje w kraju i za granicą.(Belgia, Francja, Holandia, Litwa, Hiszpania, Słowacja, Czechy). Jest słuchaczką wielu Mistrzowskich Kursów Wokalnych, m.in. Jadwigi Romańskiej, Petera Mury, Izabeli Kłosińskiej, Jolanty Żmurko oraz Teresy Żylis-Gara.

Współpracuje z większością krajowych orkiestr filharmonicznych. Współpracuje z Teatrem Wielkim-Operą Narodową w Warszawie, Teatrem Wielkim w Łodzi a także Operą Śląską w Bytomiu. Brała udział w licznych festiwalach muzycznych, m.in. w VII Międzynarodowym Festiwalu "Operete Kauno Pilyje" na Litwie , Festiwalu Operowym w Bydgoszczy, a także Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej w Gliwicach oraz Viva il Canto w Cieszynie. Urodziła się i mieszka w Tarnowie.



PAWEŁ PRZYTOCKI
Urodził się w Krośnie. Ukończył studia w Akademii Muzycznej w Krakowie w 1985 r. w klasie dyrygentury prof. Jerzego Katlewicza. W latach 1986-87 był stypendystą Bachakademie Stuttgart, uczestnicząc w kursach mistrzowskich prof. Helmutha Rillinga.

Już od  roku 1983 współpracował z  Filharmonią  Krakowską, a  od 1987 r. z Teatrem Wielkim w Łodzi. W latach 1988-91 był dyrygentem, a także dyrektorem artystycznym Filharmonii   Bałtyckiej   w  Gdańsku. W  1992 r.  zadebiutował  w Teatrze  Wielkim w  Warszawie. W  latach 1995 - 97 był  dyrektorem artystycznym Filharmonii im.  A. Rubinsteina w Łodzi.
Paweł Przytocki współpracuje z większością orkiestr filharmonicznych w Polsce, a także z orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi za granicą: m.in. z Budapest Concert Orchestra, Orchestra Sinfonica de Xalapa, Real Filharmonia de Galicia, Capella Istropolitana w Bratysławie, Neue Philharmonie Westfalen, Philharmonisches Staatsorchester Halle, Bilkent Symphony Orchestra w Ankarze, Filharmonia im. Janáčka w Ostrawie.
Paweł Przytocki występował z polskimi orkiestrami wielokrotnie w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Belgii, Holandii, Francji i Hiszpanii. Uczestniczy regularnie w międzynarodowych festiwalach muzycznych: Athens Festival (1987), Musikfest Stuttgart (1988), Flanders Festival (1989), La Chaise Dieu Festival (1996), Kissinger Sommer (1998), Bratislava Musik Festival (1999), Augsburger Mozartsommer (2000), Prague Spring (2001), Wratislavia Cantans (2005).

Artysta występował również w wielu prestiżowych ośrodkach muzycznych Europy, takich jak: Wiedeń (Musikverein), Berlin (Konzerthaus), Bruksela (Palais des Beaux Arts), Hamburg (Musikhalle) oraz Bonn (Beethovehalle).
Dokonał również nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji oraz nagrań płytowych dla wytwórni DUX, Aurophon i Point Classics. Jego nagranie I Symfonii Rachmaninowa zostało wyróżnione przez amerykański magazyn muzyczny La Folia (obok takich kreacji, jak V Symfonia Beethovena pod batutą Carlosa Kleibera oraz Appassionata 1960 Światosława Richtera) jako przykład rzadko spotykanej intensywności i zaangażowania w muzyce.

Od 2005 roku Paweł Przytocki jest dyrygentem Teatru Wielkiego-Opery Narodowej  w   Warszawie. W  sezonie  2005 / 2006  przygotował   premierę  Spartakusa  A. Chaczaturiana oraz prowadził spektakle Eugeniusza Oniegina P. Czajkowskiego, Traviatę G. Verdiego, a także La Boheme G. Pucciniego. W sezonie 2006/2007 dyrygował premierą baletu Oniegin w choreografii Johna Cranko.W marcu 2009 r. Paweł Przytocki objął stanowisko Dyrektora Naczelnego i Artystycznego Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie.

Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
rozpoczęła swą działalność w lutym 1945 roku, jako pierwsza polska orkiestra symfoniczna po zakończeniu II wojny światowej. Mimo oczywistych trudności panujących w powojennej Polsce orkiestra krakowskiej Filharmonii od samego początku prezentowała wysoki poziom artystyczny oraz doskonałe umiejętności interpretacyjne rozwijane w latach następnych przez wielu znakomitych dyrygentów, z którymi miała okazję pracować. Pierwszym powojennym dyrektorem, a zarazem dyrygentem pamiętnego koncertu w lutym 1945 r. był Zygmunt Latoszewski. Później, na przestrzeni 65 lat na czele zespołu stali inni wybitni mistrzowie batuty, m.in. Walerian Bierdiajew, Bohdan Wodiczko, Stanisław Skrowaczewski, Witold Rowicki, Andrzej Markowski, Henryk Czyż, Jerzy Katlewicz, Tadeusz Strugała, Gilbert Levine (USA), Vladimir Ponkin (Rosja), Tomasz Bugaj, Jan Krenz oraz ponownie Tadeusz Strugała.

Dyrektorem Artystycznym Filharmonii był w latach 1988-90 Krzysztof Penderecki, który od 1993 piastował stanowisko honorowego Dyrektora Artystycznego. Orkiestra FK wielokrotnie miała okazję towarzyszyć znakomitym solistom, wśród nich byli m.in. Yehudi Menuhin, Artur Rubinstein, Igor i Dawid Ojstrach, Światosław Richter, Arturo Benedetti Michelangeli, Lew Oborin, Bella Dawidowicz, Maurizio Polini, Mścisław Rostropowicz, Nigel Kennedy, Kevin Kenner, Vadim Brodski, Emanuel Ax, Yo-Yo Ma, Garrick Ohlsson, Gidon Kremer oraz koncertować pod batutą takich sław jak chociażby Hermann Abendroth, Roberto Benzi, Paweł Klecki, Rafael Kubelik, Kiriłł Kondraszyn, Carlo Zecchi, Antal Dorati, Giuseppe Sinopoli, Helmuth Rilling, Jerzy Semkow, Kazimierz Kord, Gabriel Chmura, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kaspszyk, Marek Pijarowski oraz Christopher Hogwood.

Zespół FK koncertował w ponad 30 krajach, w tym w większości europejskich, w niektórych wielokrotnie, grywał w znamienitych salach koncertowych na całym świecie np. Konzerthaus i Musikverein w Wiedniu,  Gewandhaus w Lipsku czy Carnegie Hall w Nowym Jorku. Duże sukcesy Orkiestra odnosiła także występując na wielu ważnych festiwalach, takich jak Festival di Musica Contemporana we Włoszech (1961, 1964), Maggio Musicale Fiorentino we Włoszech (1972,1973), Festiwal Flandryjski w Belgii (1972, 1974, 1986, 1994), Festiwal Ateński (1974, 1987), Festival Estival de Paris (1983, 1986, 1989) i Festival de musique de La Chaise Dieu we Francji (1986, 1989, 2000), Festival Europäischer Musik w Niemczech (1985, 1986, 1990), Ravello Festival we Włoszech (1999, 2003), Wexford Festival Opera w Irlandii (2004, 2005) oraz kilkakrotnie na Warszawskiej Jesieni i Wratislavia Cantans.

Ważnym momentem w działalności artystycznej zespołu FK był udany występ w wiedeńskiej Musikverein w lutym 2009, który zaowocował kolejnym zaproszeniem krakowskiego zespołu do tej prestiżowej sali koncertowej w obecnym sezonie artystycznym 2010-2011. W dorobku krakowskiej orkiestry filharmonicznej znajdują się liczne prawykonania utworów kompozytorów XX wieku m.in. Artura Malawskiego, Grażyny Bacewicz, Witolda Lutosławskiego, Tadeusza Machla, Krystyny Moszumańskiej-Nazar, Juliusza Łuciuka, Adama Walacińskiego, Bogusława Schaeffera, Henryka Mikołaja Góreckiego, Krzysztofa Pendereckiego, Zbigniewa Bujarskiego, Marka Stachowskiego, Krzysztofa Meyera, Wojciecha Widłaka, Marcela Chyrzyńskiego oraz nagrania fonograficzne, które dwukrotnie zwieńczone zostały najważniejszymi wyróżnieniami: Pasja Krzysztofa Pendereckiego pod dyrekcją Henryka Czyża w 1967 otrzymała „Grand Prix du Disque”, Polonica Franciszka Liszta pod dyrekcją Tadeusza Strugały nagrodzone zostały w 1988 „Grand Prix International du Disque”.  Od wielu dziesięcioleci zespół prowadzi bogatą, regularną działalność koncertową, włącza się także w działalność edukacyjną Filharmonii, prezentując najwybitniejsze dzieła młodym słuchaczom. Orkiestra realizuje ok. 50 programów w każdym sezonie artystycznym na koncertach symfonicznych, a także razem z chórem mieszanym i chórem chłopięcym podczas koncertów oratoryjnych. W jej szerokim repertuarze znajdują się utwory z różnych epok - od Bacha aż do Pendereckiego.

Od marca 2009 Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Filharmonii oraz szefem Orkiestry jest Paweł Przytocki, który wzorem swoich wybitnych poprzedników dba      o najwyższy poziom artystyczny zespołu i różnorodność repertuaru, prezentując krakowskiej publiczności wyjątkowe interpretacje dzieł najwybitniejszych kompozytorów.



W PROGRAMIE KONCERTU

J. Strauss: Wienner Blut
G. Puccini: aria Lauretty O mio Babbino caro z opery Gianni Schicchi
J. Strauss: Polka Donner Blitz
Ch. Gounod: aria Małgorzaty Ah!je ris de me voir z opery Faust
L. Arditi: Il bacio
J. Strauss: Nad pięknym modrym Dunajem
 Antrakt
G. Rossini: Uwertura do opery Cyrulik sewilski
G. Rossini: aria Rozyny Una voce poco fa z opery Cyrulik sewilski
J. Strauss: Odgłosy wiosny
J.Strauss: aria Adeli Taki pan, jak pan z operetki Zemsta Nietoperza
J. Strauss: Pizzicato Polka
J. Strauss: Keiserwaltz
J.Strauss: Annen Polka


na podstawie materiałów organizatorów
opracował: Ryszard Zaprzałka




czwartek, 20 stycznia 2011, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> WENUS Z KRAJU TULIPANÓW (felieton nr 99)

    Było to 42 lata temu. W styczniu 1970 roku piosenka Venus mało znanej w Ameryce holenderskiej grupy Shocking Blue weszła na listę bestsellerów singlowych magaz

  • -> Skład Kultury

    14 grudnia odbędzie się kolejny koncert z cyklu Skład Kultury, którego organizatorem jest Tarnowskie Centrum Kultury. Gospodarzem imprezy będzie tarnowski zespó

  • -> PROWOKACYJNY DEBIUT (felieton nr 98)

    16 czerwca minęło 40 lat od dnia, w którym ukazał się pierwszy album Roxy Music - zespołu, który w dziejach rocka był uważany za glamrockowy, progresywny, artro



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -