Blog > Komentarze do wpisu

-> Prawosławie dalekie i bliskie

To tytuł najnowszej objazdowej ekspozycji prezentowanej w salonach wystawienniczych Tarnowskiego Centrum Kultury. Bizantyjska w swym przepychu i artystycznie wysmakowana wystawa obejmuje około 200 kolorowych fotografii, wybranych z ponad 300 składających się na całość interesującego projektu OrthPhoto. Sześć lat temu grupa fotografów, a jednocześnie wyznawców religii prawosławnej założyła własną stronę internetową, by umieszczać na niej swoje zdjęcia dotyczące duchowości wschodniej. Do nadsyłania prac zaproszono także fotografów zawodowych i amatorskich z całego świata. W ubiegłym roku portal zgromadził 33 tysiące zdjęć wykonanych przez kilka tysięcy osób z 70 krajów świata, od Brazylii po Chiny. Dziś jest to już blisko 50 tysięcy fotografii. Z tej ogromnej masy zdjęć wyselekcjonowano najlepsze i w formie wystawy pokazywane są w wielu miejscach na świecie. W Europie środkowo-wschodniej projekt OrthPhoto (orth od otrhodoxia czyli po polsku prawosławie) cieszył się ogromnym powodzeniem, uzyskując status prawosławnego Word Press Photo. Tarnowski wernisaż „Prawosławia dalekiego i bliskiego”, odbył się w środę 3 listopada o godzinie 18.00 z udziałem m.in. Jego Ekscelencji Najprzewielebniejszego Pasjusza biskupa gorlickiego, ojca Romana oraz innych duchownych, także katolickich. Otwarcie wystawy uświetniły prawosławne pieśni liturgiczne wykonywane przez kwartet duchowieństwa prawosławnego dekanatu nowosądeckiego. Uroczyste otwarcie wystawy w TCK było znakomitą okazją do poznania i odkrycia, chociaż w tak w skrótowej, fotograficznej formie,  na co dzień coraz bardziej nam obcej kultury i religii prawosławnej. I to nie tylko za sprawą znakomitych zdjęć, ale również dzięki spotkaniu z gośćmi, którzy starali się przybliżyć uczestnikom wernisażu, nierzadko w luźnych, bezpośrednich rozmowach,  mistyczny świat swojej religii i kultury.

Prawosławie istniało w Polsce od zawsze. Jak pisze  o wystawie Paweł Krysa – jest ono częścią naszej narodowej tożsamości i naszego kulturowego dziedzictwa. Gdy apostołowie Słowian, święci Cyryl i Metody chrzcili naszych przodków w państwie Wiślan w IX wieku, o Mieszku jeszcze, oczywiście, nikt nie słyszał. Wraz z upadkiem państwa Wielkomorawskiego upadła misja cyrylo-metodiańska. Pozostała jednak znaczna część wiernych. Potem, po powstaniu państwa polskiego w X wieku, chrześcijaństwo dotarło do nas ponownie. Tym razem z zachodu. Od tego momentu do dziś, wiara rzymsko-katolicka będzie dominująca. Ale na wschodnich terenach Polski (później Rzeczpospolitej) prawosławie będzie istnieć cały czas (mimo wielu prób jego wyeliminowania, jak choćby w czasie unii brzeskiej 1596 roku), aż do dnia dzisiejszego.



Prawosławni wnieśli ogromny wkład w rozwój naszego kraju, jego kultury, oświat i historycznej potęgi. Tak jak nie sposób wyobrazić sobie historii Polski bez Żydów, Litwinów, Ormian czy innych mniejszości, tak nie sposób wyobrazić jej sobie bez cerkwi, ikon oraz wschodniej duchowości i obrzędowości. Przez wszystkie te lata i katolicy i prawosławni bardzo często inspirowali się wzajemnie, nawiązując do pierwszego tysiąclecia istnienia chrześcijaństwa, czyli kościoła niepodzielonego, kiedy wszyscy zgodnie czerpali z nieprzebranej skarbnicy Ojców pustyni, Ojców kościoła i soborów powszechnych.



Papież Jan Paweł II cały swój pontyfikat poświecił zbliżeniu i pojednaniu podzielonego chrześcijaństwa. Wyznawcy prawosławia czyli kościoła siostrzanego, jak o Nich mawiał, mieli w Jego sercu zawsze miejsce szczególne.



W Małopolsce prawosławie też było obecne od zawsze, choć nigdy w tak dominującym stopniu jak na ziemiach wschodnich Rzeczpospolitej. Wystarczy wspomnieć Wislicę, Tropie czy łemkowskie cerkwie w Beskidzie Niskim. Mało kto wie, że i w Tarnowie przez kilka miesięcy roku 1915 istniała prawosławna cerkiew. Stało się to za sprawą żołnierzy armii rosyjskiej okresu pierwszej wojny światowej, stacjonujących w naszym mieście. Cerkiew mieściła się w budynku dzisiejszego teatru, ówczesnej zaś sali towarzystwa gimnastycznego Sokół.



Wystawa OrthPhoto, którą mamy zaszczyt i przyjemność dziś Państwu przedstawić, daje możliwość przyjrzenia się z bliska duchowości i obrzędowości chrześcijaństwa wschodniego. Fotografie pozwalają zajrzeć nam za mury prawosławnych monasterów i niemalże podglądnąć żyjących tam mnichów i mniszki. Ukazują również wspaniałą architekturę cerkiewną oraz przebogate wnętrza świątyń z ikonostasami na czele. Oglądając niektóre z tych prac, czujemy ciepło cerkiewnych świec, zapach kadzideł, słyszymy cerkiewne śpiewy. Mamy również możliwość prawie osobistego kontaktu z ludźmi pogrążonymi w modlitwie, palącymi świece, medytującymi. Okazję, by przenieść się w zupełnie inny, często zupełnie nam nieznany świat. Świat, który bardzo często jest dla nas, katolików, niezwykle refleksyjny i inspirujący.”


oprac. Ryszard Zaprzałka


foto by Paweł Topolski



niedziela, 07 listopada 2010, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> Paleta Marty Odbierzychleb

    Malarstwo „pani od polskiego” to przede wszystkim kwiaty, pejzaże i ostatnio portrety. Aktualnie oglądać je można w nauczycielskiej Galerii „P

  • -> Cztery kobiety - cztery nie - pokoje...

    Zupełnie wyjątkowy charakter miał ostatni w tym roku wernisaż w Galerii Miejskiej BWA, zlokalizowanej pod znanym wszystkim miłośnikom sztuki adresem czyli dworc

  • -> Najstarsze istniejące...

    Tarnów ma najstarsze w Polsce muzeum diecezjalne. Placówkę założył w 1888 r. ks. Józef Bąba. W ten sposób uratował wiele bezcennych dzieł. Muzeum mieści się prz



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -