Blog > Komentarze do wpisu

-> RONNIE JAMES DIO – LEGENDA METALU (felieton nr 58)

ml

Biję się w piersi, bo gdy Ronnie ostatecznie przegrał walkę z rakiem, nie poświęciłem mu ani słowa w tym miejscu. Tym razem - w 68 rocznicę jego urodzin - naprawiam ten błąd.





    Z niezwykłym głosem Ronnniego Jamesa Dio zetknąłem bardzo dawno temu, gdzieś około roku 1976. Był dla mnie odkryciem w zespole Ritchie’go Blackmore’a Rainbow. Pierwsze płyty tej formacji od lat stanowią klasykę rocka, w przypadku krążka Raising również klasykę metalu. Są na tych płytach takie numery, jak Catch The Rainbow czy Stargazer, które, dzięki kompozytorskiemu wkładowi i co oczywiste wokalowi Dio, od lat znajdują się w rockowym skarbcu.
    W połowie lat 70. dla ówczesnego nastolatka Dio w Rainbow był odkryciem, a przecież artysta ten zaistniał na muzycznej scenie znacznie wcześniej.
    Ronnie James Dio urodził się jako Ronald James Padavona 10 lipca 1942 roku w Portsmouth, w USA. Muzykował od dziecka, początkowo grał na trąbce i waltorni, a jako chłopiec występował z zespołami grającymi w stylu rockabilly. Jego pierwszą poważną grupą była The Vegas Kings, do której dołączył w szkole średniej w charakterze basisty. Z czasem zaczął w niej śpiewać i robił to na tyle dobrze, że stał się głównym wokalistą, a zespół został przemianowany na Ronnie & The Rumblers, później na Ronnie And The Red Caps aż w końcu na Ronnie Dio And The Prophets. Nagrania z tymi formacjami nie zrobiły furory. Ważne jest jednak to, że Ronnie właśnie w tym okresie przybrał przydomek Dio.
    Ronnie Dio And The Prophets pod koniec lat 60. przemianowali się na Electric Elves. W 1969 roku grupa zmieniła nazwę na Elf. W tym zespole, tak naprawdę, rozpoczęła się wielka kariera Ronniego. Elf otwierał na początku lat 70. koncerty Deep Purple, dzięki czemu Ritchie Blackmore dobrze zapamiętał niewielkiego wzrostem wokalistę o potężnym głosie.
        W 1979 roku artysta rozstał się z Blackmore'em i przyjął ofertę innej legendy, Black Sabbath, w której zastąpił Ozzy'ego Osbourne'a. Nagrał z nią doskonale przyjęte płyty Heaven And Hell i Mob Rules. W czasach Black Sabbath Dio spopularyzował "rogi". Ten gest uważany za satanistyczny, ma – co warto wiedzieć – zgoła inną proweniencję. W wywiadzie udzielonym na planie filmu Metal: A Headbanger's Journey Dio opowiadał jak gestu tego nauczył się od swojej babci, przesądnej Włoszki. Dzięki temu magicznemu ułożeniu dłoni i placów można było, według babci, odczynić zły urok lub odbić nieprzychylne spojrzenie.
    W roku 1982 przyszedł czas na zespół Dio. Pierwsza płyta firmowana tą nazwą, Holy Diver, pojawiła się w roku 1983. Została przyjęta znakomicie. Formacja zaproponowała klasyczny metal z komercyjnym potencjałem i w tym duchu nagrała kolejne uznane płyty, jak np. The Last In Line.
    Zespół Ronniego doskonale sprawdzał się na koncertach, które już w pierwszych latach istnienia były szalenie widowiskowe. W Dio, co warto dodać, zaczęła się droga do wielkiej sławy Viviana Campbella, irlandzkiego gitarzysty, który później stał się podporą Def Leppard. Uznanie zdobył też jego następca Craig Goldy, uwagę zwracał bębniarz Simon Wright (wcześniej AC/DC). W Dio rozbłysnął w pełni talent Douga Aldricha, gitarzysty zespołu Whitesnake.
    Ronnie kochał muzykę, w jednym z wywiadów tak o tym mówił: muzyka to jedyna rzecz, jaką się zajmowałem przez ostanie pół wieku. To dzięki niej czuję się fantastycznie, a w chwilach zwątpienia odzyskuję wiarę w siebie. Oczywiście od samego początku jedną z moich motywacji była chęć osiągnięcia artystycznego sukcesu, a później jego utrzymania. I chyba mi się udało, bo nigdy nie nagrałem płyty, której musiałbym się wstydzić. Nie pracuję, bo muszę. Pracuję, bo to kocham.
    W roku 2007 pod szyldem Heaven and Hell doszło do reaktywacji zespołu Black Sabbath. W 2009 roku zespół wydał debiutancki album The Devil You Know.
    Kariera Ronniego to temat na obszerne książkowe opracowanie. Szkoda, że historia jego życia to rozdział już zamknięty. 25 listopada 2009 na oficjalnej stronie internetowej żona artysty, Wendy Dio, podała informację, że u Ronniego zdiagnozowano wczesne stadium raka żołądka. W maju 2010 roku w związku z chorobą zostały odwołane wszystkie występy wokalisty. Ronnie James Dio ostatecznie przegrał walkę z nowotworem. Zmarł 16 maja 2010 roku w Houston o godzinie 7.45.
    Tuż po śmierci męża Wendy napisała: Dziś moje serce pękło. Zanim w spokoju odszedł, wielu przyjaciół zdążyło się z nim pożegnać. Wiedział jak bardzo był kochany, my też ceniliśmy wsparcie i miłość, którą nam dawał. Pamiętajcie, że was kochał, bo dzięki temu jego muzyka żyć będzie wiecznie.



Krzysztof Borowiec


foto by Google Search




poniedziałek, 06 września 2010, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> WENUS Z KRAJU TULIPANÓW (felieton nr 99)

    Było to 42 lata temu. W styczniu 1970 roku piosenka Venus mało znanej w Ameryce holenderskiej grupy Shocking Blue weszła na listę bestsellerów singlowych magaz

  • -> Skład Kultury

    14 grudnia odbędzie się kolejny koncert z cyklu Skład Kultury, którego organizatorem jest Tarnowskie Centrum Kultury. Gospodarzem imprezy będzie tarnowski zespó

  • -> PROWOKACYJNY DEBIUT (felieton nr 98)

    16 czerwca minęło 40 lat od dnia, w którym ukazał się pierwszy album Roxy Music - zespołu, który w dziejach rocka był uważany za glamrockowy, progresywny, artro



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -