Blog > Komentarze do wpisu

-> SIERPIEŃ W MUZYCE ROCKOWEJ (felieton nr 57)

ml

Sierpień to miesiąc, który przed laty obfitował w ważne wydarzenia w historii rocka. Dziś przypominam trzy z nich.



Pierwszego sierpnia 1971 roku z inicjatywy George’a Harrisona zrealizowano muzyczne przedsięwzięcie, które stało się zaczątkiem wszelkiego rodzaju Live Aid i Wielkich Orkiestr Świątecznej Pomocy. Były to dwie wielkie imprezy zorganizowane w nowojorskiej hali Madison Square Garden, a z których dochód przeznaczono na pomoc mieszkańcom Bangladeszu. Przyszedł do mnie przyjaciel / Miał w oczach smutek / Prosił o pomoc / Bo jego kraj umiera / I choć nie potrafiłem dzielić jego bólu / Wiedziałem, że muszę spróbować / A teraz proszę was wszystkich / Pomóżcie uratować tym ludziom życie. Takimi słowami zaczyna się utwór Bangla Desh – przebój, który zarówno w wersji płytowej, jak i filmowej zamykał ten niezwykły projekt. Niezwykły, bo Harrisonowi - przejętemu tragedią mieszkańców ówczesnego Pakistanu Wschodniego, jak nazywano wtedy dzisiejszy Bangladesz - udało się pozyskać do udziału w tym przedsięwzięciu same sławy ówczesnej sceny rockowej.
W nowojorskich koncertach obok Harrisona wystąpili: Eric Clapton, Bob Dylan, śpiewający klawiszowcy: Billy Preston i Leon Russell, perkusiści Ringo Starr i Jim Keltner, zespół Badfinger - wówczas najlepsza kapela nagrywająca dla beatlesowskiej wytwórni Apple, gitarzyści Jesse Ed Davis, Don Preston, saksofonista Jim Hom oraz uznani basiści Carle Radle i Klaus Voorman (zespól Manfreda Manna i The Plastic Ono Band). Magazyn Rolling Stone, tuż po koncertach, nazwał projekt Harrisona błyskotliwym przypomnieniem tego, co było najlepsze w latach sześćdziesiątych. Być może właśnie ta nostalgia za minioną epoką pozwoliła Harrisonowi i organizatorom dopiąć celu, jaki przed sobą postawili. W sumie zebrano ponad 15 milionów dolarów, a sam pomysłodawca i organizator całego przedsięwzięcia otrzymał medal ONZ.
Niewątpliwie jednym z najważniejszych sierpniowych koncertów w dziejach był festiwal w Woodstock, który odbył się w dniach 15-17 sierpnia 1969 roku. Joni Mitchel choć nie brała w nim udziału poświęciła mu piosenkę, zatytułowaną po prostu Woodstock. Znajdują się w niej takie oto słowa: Napotkałam bożego dzieciaka / Podążał drogą przed siebie / Gdy zapytałam: „Dokąd zmierzasz?” / Oto co mi odpowiedział: / Jadę na farmę Yasgura / Dołączyć do rockowej kapeli / Będę tam biwakował / I spróbuję wyzwolić swoją duszę (...) Kiedy dotarłam do Woodstock / Było ich już pół miliona / A wokół piosenka i świętowanie / Śniłam, że widzę bombowce / Jak uzbrojone pędzą po niebie / I nad nami zamieniają się w motyle. Trwające sześć miesięcy przygotowania do Woodstock Music And Art Fair zaowocowały występami największych gwiazd światowego rocka. Co prawda nie gościli tam ani Beatlesi, ani Stonesi, ale lista artystów była imponująca. Zagrano wiele znakomitych utworów, a takie kawałki, jak choćby porywające I’m Going Home Alvina Lee i Ten Years After, czy With A Little Help From My Friends Joe Cockera po prostu przeszły do historii, podobnie zresztą jak znakomity występ Carlosa Santany (Soul Sacrifice). Warto powracać do tamtej muzyki, bo mimo braków w ówczesnej technice nagraniowej ciągle brzmi świeżo. Warto od czasu do czasu posłuchać, co wyczyniał Jimi Hendrix, jak grali The Who, Jefferson Airplane, Creedence Clearwater Revival, Mountain, czy Canned Heat. Woodstock nie był ani pierwszym tego rodzaju, ani też największym festiwalem. Nie był nawet najlepszy. Po latach uważa się, że większe znaczenie dla muzyki posiadał festiwal w Monterey w 1967 roku, jak też trzeci z kolei festiwal na wyspie Wight w roku 1970. Wyspa Wight dysponowała znakomitymi walorami krajobrazowymi. Tym samym, w czasie, kiedy ruch flower of power jednoznacznie opowiadał się za powrotem do natury, należało ą uznać za miejsce wręcz idealne dla muzyki pod gołym niebem. Na termin pierwszej imprezy wybrano przełom sierpnia i września 1968 roku. W sobotę 31. sierpnia oraz niedzielę 1. września wystąpili między innymi: słynny kalifornijski zespół Jefferson Airplane, grupa The Move - Roya Wooda - założyciela Electric Light Orchestra, zespół Crazy World Of Arthur Brown (przebój Fire) oraz Marc Bolan i Tyrannosaurus Rex – czyli późniejszy T.Rex. Festiwal udał się, acz był tylko uwerturą do kolejnego. Ten drugi był już imprezą trzydniową i odbył się w dniach od piątku 29. sierpnia do niedzieli 31. sierpnia 1969 roku. Tym razem gwiazd było już znacznie więcej, miedzy innymi: Blodwyn Pig, Family, Free, Joe Cocker, Moody Blues, ale nade wszystko - występujący z zespołem The Band - Bob Dylan.
Festiwal trzeci z kolei, zarazem najważniejszy, trwał aż cztery dni, od czwartku 26. sierpnia do niedzieli 30. sierpnia. Zagrała wówczas cała plejada gwiazd rocka, a na wyspę ściągnęło aż 400.000 fanów muzyki. Dziś, kiedy czyta się listę artystów obecnych na tym festiwalu, to trzeba przyznać, że wygląda ona imponująco. Oto tylko wybrani wykonawcy, których można było podziwiać w magicznych plenerach wyspy: Kris Kristofferson, Supertramp, Rory Galagher z zespołem Taste, Chicago, Procol Harum, Cactus, Joni Mitchel, Miles Davis, Ten Years After, Emerson Lake & Palmer, The Who, Free, Melanie, Sly Ane The Family Stone, Leonard Cohen, Jethro Tull, Joan Baez, Ralph McTell, Donovan, Moody Blues, Hawkwind i wreszcie Doors oraz Jimi Hendrix.


Krzysztof Borowiec


foto by Google Search



środa, 11 sierpnia 2010, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> WENUS Z KRAJU TULIPANÓW (felieton nr 99)

    Było to 42 lata temu. W styczniu 1970 roku piosenka Venus mało znanej w Ameryce holenderskiej grupy Shocking Blue weszła na listę bestsellerów singlowych magaz

  • -> Skład Kultury

    14 grudnia odbędzie się kolejny koncert z cyklu Skład Kultury, którego organizatorem jest Tarnowskie Centrum Kultury. Gospodarzem imprezy będzie tarnowski zespó

  • -> PROWOKACYJNY DEBIUT (felieton nr 98)

    16 czerwca minęło 40 lat od dnia, w którym ukazał się pierwszy album Roxy Music - zespołu, który w dziejach rocka był uważany za glamrockowy, progresywny, artro



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -