Blog > Komentarze do wpisu

-> Imponderabilia

Anny Śliwińskiej-Kukli to kolejna wystawa przygotowana przez Muzeum Okręgowe w Tarnowie we współpracy z oddziałem tarnowskim Związku Artystów Plastyków, z interesującego cyklu „Tarnowscy Artyści w Galerii Muzealnej”. Jego założeniem jest promowanie twórczości tarnowskich artystów plastyków. Najnowsza ekspozycja z tego cyklu prezentuje dorobek artystyczny wybitnej tarnowskiej artystki i cenionej pedagog Anny Śliwińskiej – Kukli obejmujący malarstwo, tkanina i grafikę. Oficjalny wernisaż „Imponderabili” odbył się w piwnicznej galerii  tarnowskiego Muzeum 29 marca gromadząc spore grono koneserów dobrej sztuki, przyjaciół i uczniów popularnej w mieście artystki. Anna Śliwińska-Kukla jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom uzyskała w 1994 roku na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego, równorzędny dyplom w Katedrze Tkaniny Artystycznej w pracowni prof. Ryszarda Kwietnia i prof. Lilli Kulki, aneks dyplomowy w Pracowni Projektowania Książki i Typografii u prof. Romana Banaszewskiego. Uprawia malarstwo i rysunek, zajmuje się tkaniną unikatową, sztuką książki (książka artystyczna, grafika ilustracyjna). W roku 2000 i 2003 otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współpracuje z międzynarodowym projektem „SZTUKA KSIĄŻKI”. Jest członkiem ZPAP, oraz Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Twórczego WIKLINA, współtwórczynią Grupy „Sztuk 4”. Od 1995 roku pracuje jako nauczyciel rysunku i malarstwa w Zespole Szkół Plastycznych w Tarnowie.
Uczestniczyła w ponad 50 wystawach w kraju i za granicą. Zrealizowała około 20 wystaw indywidualnych. A tak postrzega swoją artystyczną powinność - ... w mojej sztuce, w pracach plastycznych, które od kilku lat tworzę bardzo duże znaczenie ma notacja „na bieżąco" moich stanów emocjonalnych, polegająca na artykułowaniu wizji malarsko rysunkowych zawierających elementy aluzji i anegdoty, dotyczące obserwacji świata w danej chwili.... Zaś Monika Małkowska w „Rzeczpospolitej” pozwoliła sobie napisać o naszej artystce w sposób następujący: - Anna Śliwińska-Kukla nie umie się zdecydować, co ładniejsze - koronkowy ornament czy czysta natura. W sumie tworzy niestrawną mieszankę: na dole nalepiony na tekturę patyczek, na górze stylizowany portret. Reprezentuje sztukę typową w potocznym rozumieniu milusią i sentymentalną. Aby się przekonać, jak jest naprawdę warto zajrzeć do piwnicznej galerii tarnowskiego Muzeum Okręgowego gdzie wystawa Anny Śliwińskiej–Kukli czynna będzie aż do 25 kwietnia.



W tym stwierdzeniu – jak recenzuje twórczość artystki Piotr Kukla - zawarty jest pewien program, który artystka konsekwentnie realizuje. Nie bez wpływu na takie postrzeganie zagadnień sztuki miały studia w krakowskiej ASP i kontakt z takimi osobowościami jak prof. Stanisław Rodziński czy prof. Jerzy Nowosielski u którego Pani Anna realizowała dyplom z malarstwa. Artystka od "mistrzów" wzięła to co najlepsze - duchowość i humanizm a nie formalne, gotowe rozwiązania. Tak więc tytuł wystawy - "ciąg dalszy..." jest w równym stopniu hołdem dla mistrza co dowodem na "odcięcie pępowiny" i ciągiem dalszym swojej indywidualnej drogi. Analizując poszczególne dzieła uwagę zwraca bardzo bogata materia malarska, płaszczyzny koloru napięte są do granic możliwości, same zestawienia barwne poprzez parzące czerwienie do wiejących chłodem wysmakowanych błękitów, zieleni i subtelnych szarości tworzą pomimo niepokojącej ekspresyjności klimat sprzyjający zadumie i refleksji. Mocną stroną obrazów obok wspomnianych rozwiązań kolorystycznych jest kompozycja, oszczędna aczkolwiek wyrafinowana, wymagająca od odbiorcy głębszej kontemplacji, tym bardziej, że każde dzieło zawiera w sobie klucz do anegdoty której tematem pozostaje człowiek. Postacie ludzkie, czasami anielskie potraktowane są w sposób wielce symboliczny daleki jednak od prymitywnych uproszczeń, ich cechą szczególną jest pewnego rodzaju realizm, polegający jednakże nie na fotograficznym oddaniu detalu, ale na mistrzowskiej iluzji tegoż. Zaś sama wystawa jest właściwie eksplozją gromadzonej przez artystkę energii, jest też zapisem jej bardzo konkretnych stanów emocjonalnych którym podlegała w bardzo konkretnym czasie. Ciąg dalszy (miejmy nadzieję) nastąpi...





A oto oficjalny  wykaz nagród i wyróżnień stanowiących artystyczny dorobek Anny Śliwińskiej-Kukli:

- Triennale Autoportretu (Radom) - wyróżnienie (1994 r.)
- Salon Zimowy (Tarnów) - Nagroda Prezydenta Miasta Tarnowa (1997 r.)
- Salon Jesienny (Ostrowiec Świętokrzyski) - wyróżnienie honorowe (2000 r.)
- Salon Jesienny ZPAP (Tarnów) - Złota Rama – Nagroda Prezesa ZPAP O. Kraków (2001 r.)
- Tarnowskie Klimaty – Ogólnopolskie Biennale Sztuk Wszelakich (Tarnów) - Nagroda Galerii Sztyler (2003 r.)
- Salon Jesienny ZPAP O. Tarnów – Nagroda Starosty Powiatowego (2003 r.)
- Salon Jesienny ZPAP O. Tarnów - Złota Rama – Nagroda Prezesa ZPAP O. Kraków (2004 r.)
- Salon jesienny ZPAP O Tarnów – Nagroda Galerii Sztyler (2005 r.)
- Salon Jesienny ZPAP O. Tarnów – Nagroda Firmy Bodoni – Reklama Wizualna (2007 r.)


oprac. Ryszard Zaprzałka


foto by Paweł Topolski



piątek, 09 kwietnia 2010, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> Paleta Marty Odbierzychleb

    Malarstwo „pani od polskiego” to przede wszystkim kwiaty, pejzaże i ostatnio portrety. Aktualnie oglądać je można w nauczycielskiej Galerii „P

  • -> Cztery kobiety - cztery nie - pokoje...

    Zupełnie wyjątkowy charakter miał ostatni w tym roku wernisaż w Galerii Miejskiej BWA, zlokalizowanej pod znanym wszystkim miłośnikom sztuki adresem czyli dworc

  • -> Najstarsze istniejące...

    Tarnów ma najstarsze w Polsce muzeum diecezjalne. Placówkę założył w 1888 r. ks. Józef Bąba. W ten sposób uratował wiele bezcennych dzieł. Muzeum mieści się prz



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -