Blog > Komentarze do wpisu

-> Jazzowy Rynek

Czyli II Letni Festiwal Jazzu Tradycyjnego, organizowany przez Urząd Miasta Tarnowa i założone przed rokiem przez grupę zapaleńców Tarnowskie Stowarzyszenie Jazzu Tradycyjnego LELIWA. To dzięki grającym im w duszach jazzowym standardom i chęci promowania wszystkiego, co w Tarnowie jazzowego zdarzyć się może i powinno doszło do tej prawdziwej muzycznej uczty, jaka odbyła się na tarnowskim Rynku w ostatni weekend, czyli 16 we czwartek, 17 w piątek i 18 lipca w sobotę. W tym roku imprezę rozpoczął czeski zespół ZaKoPlaHo Dixieland, grający od jedenastu lat standardy dixielandowe, jak również kompozycje autorstwa swoich rodaków, takich jak: Jaroslav Ježek, Jiři Suchý i Jiři Šlit. Popularność w Polsce zyskali występami na Zakopiańskiej Wiośnie Jazzowej. Po ich występie odbył się nocny jam – session w Jazz - clubie Bombay Music. Następnego dnia pojawił się słowacki zespół The Original Vigas Band. Podobnie jak ZaKoPlaHo Dixieland też zaprezentował się tego wieczoru, jest to grupa dixielandowa. The Original Vigas Band znany jest tarnowianom z ubiegłorocznej edycji Festiwalu. Oprócz nich na scenie pojawiły się znane tarnowskie zespoły: Nitro Band, Big Contest Band, Leliwa Jazz Band. Nitro Band to część muzyków Orkiestry Dętej Zakładów Azotowych. Big Contest Band to z kolei grupa muzyków, nauczycieli, absolwentów i uczniów Zespołu Szkół Muzycznych w Tarnowie. Zaś Leliwa Jazz Band to działający w Tarnowie od 1978 r. zespół, będący laureatem wielu konkursów i festiwali. Festiwal zakończył koncert grupy MONK w Kawiarni Alchemik o godzinie 20. To nietypowa formacja muzyczna. Choć nie używają instrumentów, słuchacze często mówią o nich, że dobrze „grają”. Swoją twórczość określają jako współczesną jazzowo – popową muzykę a’capella. Jazzowe wieczory na tarnowskim rynku mają już swoją tradycję i zagorzałych fanów. To jedna z największych atrakcji tegorocznych wakacji. Organizatorzy zatroszczyli się o urozmaicenie tegorocznego festiwalu. Zespoły, choć różne, to jednak tworzą jedną rodzinę muzyków jazzowych. A sam festiwal jest punktem kulminacyjnym tegorocznych koncertów jazzowych w mieście. Poniżej prezentujemy biogramy dwóch tarnowskich gwiazd tegorocznej edycji II Letniego Festiwalu Jazzu Tradycyjnego: Leliwa Jazz Band i Monk.


Ten zespół to dla każdego z nas ładny kawałek życia, realizacja marzeń, a także radość grania dla tych, którzy jak my kochają ten stary dobry jazz.

Historia znanego tarnowskiego zespołu Leliwa Jazz Band sięga 1978 roku, kiedy to w nie istniejącym już dzisiaj klubie Zachęta powstał zespół pod nazwą Ragtime Kapela, założony przez grającego na banjo Edwarda Wnęka. Nieocenionym źródłem inspiracji były wówczas coroczne (od 1973 r.) wycieczki na festiwale "Old Jazz Meeting - Złota Tarka", odbywające się w warszawskiej "Stodole", gdzie zawsze obecna była cała czołówka polskiego jazzu tradycyjnego, a nie brakowało też gwiazd jazzu europejskiego i amerykańskiego. Nie bez znaczenia dla rozwoju zespołu była bliskość Krakowa, z czterema zespołami tradycyjnymi (Jazz Band Ball Orchestra, Old Metropolitan Band, Beale Street Band, Swing Orchestra Cracow). W pierwszych latach na fortepianie stylowy ragtime wykonywał Krzysztof Ożga. Z biegiem czasu RK bardzo konsekwentnie rozszerzała swój instrumentalny: od kwartetu 1978 (p, tu, tarka/dr, bjo) do nonetu 1985-89 (do pierwotnego zestawienia dodano fl, viol, cl, tp, tb). W happy-jazzowym podejściu do muzyki Scotta Joplina, Josepha Lamba, Jamesa Scotta i in. pomagało wzorowanie się na aranżacjach Turk Murphy Jazz Band, New England Ragtime Ensemble i naszego rodzimego Hagawu. W 1989 roku zespół po raz pierwszy wziął udział w konkursie "Złotej Tarki" kwalifikując się do finałowej "piątki" w międzynarodowej obsadzie, co odnotowano jako duży sukces.

Już parę lat wcześniej, równolegle z ragtimem, próbowano grać dixieland, wykorzystując zwłaszcza klezmerską wyobraźnię i wirtuozerię Edwarda Karwali (klarnet). Opcja dixielandowa przyjęła nazwę Leliwa Jazz Band, co nie zobowiązywało już do grania ragtimu. Obok klasycznych wzorców nowoorleańskich i chicagowskich (Hot Five, Hot Seven, Bix Beiderbecke) duży wpływ na stylistykę LJB miał wówczas zespół Old Timers. Następne lata przyniosły wypracowanie własnego odcienia stylistycznego, z zastosowaniem 4 lub 5 instrumentów melodycznych (do współbrzmienia trąbki, klarnetu, puzonu dodano saksofon tenorowy, czasem też barytonowy), z konsekwentnym kontrapunktem dixielandowym, niekiedy z "happy" wstawkami i "pikantnymi" momentami harmonicznymi. Ważnym urozmaiceniem repertuarowym są utwory z okresu wczesnego swingu, a także opracowania światowych szlagierów wokalnych. Niedawne wprowadzenie suzafonu (Roman - multiinstrumentalista) sprzyja powrotowi do korzeni: Leliwa J.B. znów, coraz częściej, gra ragtime! (z tubą i tarką - jak w 1978).
LJB z powodzeniem uczestniczył w OJM '98 w Iławie, w 2004 roku uzyskał wyróżnienie, a w następnym zdobył Nagrodę Główną "Złota Tarka 2005". W ślad za Złotą Tarką przyszły inne wyróżnienia: I miejsce w Konkursie im. Bohdana Styczyńskiego (Warszawa 2005), Złoty Skarabeusz dla zespołu LJB i trębacza Stanisława Stańczyka w Konkursie im. Henryka Majewskiego, i - co szczególnie cieszy - nagroda Miasta Tarnowa "Uskrzydlony 2005" przyznana za wkład w promocję miasta i regionu.
LJB często występuje na estradach festiwalowych. Wymieńmy niektóre: "50 Zaduszki Jazzowe - Kraków 2005", "Hot Jazz Spring - Częstochowa 2006", "III Zakopiańska Wiosna Jazzowa - 2006", "Old Jazz Meeting 2006", "Mazurska Fiesta Jazzowa - Giżycko 2006", a także coroczny udział w regionalnej imprezie "Baszta Jazz Festiwal" w Czchowie. Zaszczytnym wyróżnieniem było wytypowanie LJB do reprezentowania polskiego jazzu tradycyjnego na "Euro Jazz Festivalu - 2006" w Paryżu.
Obecnie dwaj Leliwiacy - bracia-bliźniacy Kazik i Józik Partykowie - zdecydowali się założyć własny klub jazzowy w restauracji Bombaj-Music, gdzie systematycznie odbywają się "czwartki jazzowe", zawsze kończące się spontanicznym jam-session. Jest dużo starego jazzu. Oczywiście, obok bardzo wielu zespołów, dość regularnie grywa tu też LJB.
Zespołowi LJB patronuje i udziela schronienia Tarnowskie Centrum Kultury z Klubem Jazzowym TCK, mieszczące się w średniowiecznych murach tarnowskiej starówki. Nazwa zespołu pochodzi od herbu Leliwa przynależnego Leliwitom - założycielom miasta.



„Nie ma nic piękniejszego niż głos ludzki, chyba... że jest ich pięć...”

Zespół wokalny MONK to nietypowa formacja muzyczna. Swoją twórczość określają jako współczesną jazzowo – popową muzykę a’capella. , w języku elfickim, oznacza prawdopodobnie „dobry, porządny, bez skazy”, ale nazwa zespołu ma inne źródło. Pochodzi od nazwiska jazzmana Theloniousa Monka. Członkowie zespołu, wtedy jeszcze bez nazwy, jadąc na swój pierwszy koncert, nucili słynny standard tego kompozytora pt. „Blue Monk”. I tak zupełnie przypadkowo i zarazem naturalnie zapożyczyli cześć tytułu utworu, od tej pory podpisując się MONK.
Tarnowski zespół powstał dokładnie 15 lipca 1995 roku, a już 3 sierpnia wystąpił na Festiwalu Piosenki Chrześcijańskiej w Gostyniu, gdzie zajął III miejsce i zdobył nagrodę publiczności. Zespół wtedy tworzyli: Marcin Sobczyk, Krzysztof Chmura, Tomasz Cyz, Grzegorz Kozioł i Piotr Cyz. W tym składzie MONK wystąpił jeszcze we wrześniu 1995 roku na I Radiowym Festiwalu Piosenki Chrześcijańskiej w Gliwicach, śpiewając na scenie obok takich artystów jak: Mietek Szcześniak, Ewa Uryga, Beata Bednarz czy Marek Tercz. W 1996 roku z zespołu odszedł G. Kozioł, a jego miejsce zajął Paweł Harasiuk. Później dołączył jeszcze (na krótko) Paweł Boruch i przez jakiś czas zespół występował jako sekstet wokalny.

MONK brał udział i zdobywał nagrody na wielu festiwalach i przeglądach, m.in.:

Grand Prix Przeglądu Młodych Talentów - Tarnów 1996,
III miejsca na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Lublinie – Żakeria - 1997, 1998
Finał Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie - 1997, 1999
występy podczas prestiżowego Ogólnopolski Festiwal „Tydzień Talentów” w Tarnowie - 1997, 2004,
Festiwal Jazzowy „Jazz Joy Spring” – Daugavpils (Łotwa) - 1999
gospodarz Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Chrześcijańskiej „Fantastyczne Śpiewanie”, Tarnów 1998 - (gościnny występ na płycie pt. „Fantastyczne Śpiewanie” z utworami Witka Wolnego wydanej z okazji festiwalu).
Nagrania do płyt: - dla zespołu Personel oraz DAYS (Kawałek Nieba)

MONK jest także autorem cyklicznych programów odbywających się w Tarnowskim Centrum Kultury pod nazwą „Monk i jego goście”. Do udziału zapraszani są czołowi artyści polskiej sceny jazzowej i rozrywkowej. Wspólny koncert i późniejsza współpraca z Markiem Bałatą zaowocowała nagraniem utworu „Amen” na płycie „Angelus Musicus” franciszkanina Lecha Dorobczyńskiego. W nagraniu wziął udział „nowy” w zespole – Grzegorz Ważny, który zastąpił w 1999 roku Krzysztofa Chmurę i Marcin Walkowicz, śpiewający za Tomka Cyza. W 2001 roku do zespołu dołączyło dwóch nowych wokalistów – Tomasz Stec i Mirosław Pasek, po odejściu P. Harasiuka i M. Walkowicza. Od tego czasu MONK występuje w niezmiennym składzie: Marcin Sobczyk, Grzegorz Ważny, Mirosław Pasek, Tomasz Stec i Piotr Cyz.

Repertuar zespołu jest bardzo zróżnicowany. Dominują jednak standardy muzyki popowej i jazzowej - takich wykonawców jak: Michael Jackson, The Police, The Beatles, Eric Clapton, Bee Gees, wokalnej grupy VOX i innych. W repertuarze zespołu jest również autorski program skomponowany przez Bartka Szułakiewicza z cyklu „Opowieści biblijne”.


oprac. Ryszard Zaprzałka
źródło: strony internetowe zespołów


foto by Paweł Topolski, strony internetowe zespołów



czwartek, 23 lipca 2009, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • -> WENUS Z KRAJU TULIPANÓW (felieton nr 99)

    Było to 42 lata temu. W styczniu 1970 roku piosenka Venus mało znanej w Ameryce holenderskiej grupy Shocking Blue weszła na listę bestsellerów singlowych magaz

  • -> Skład Kultury

    14 grudnia odbędzie się kolejny koncert z cyklu Skład Kultury, którego organizatorem jest Tarnowskie Centrum Kultury. Gospodarzem imprezy będzie tarnowski zespó

  • -> PROWOKACYJNY DEBIUT (felieton nr 98)

    16 czerwca minęło 40 lat od dnia, w którym ukazał się pierwszy album Roxy Music - zespołu, który w dziejach rocka był uważany za glamrockowy, progresywny, artro



Znajdziesz nas w Google+




WSPARCIE DLA MATYSKA










Pegazem po Tarnowie 512

Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą na emeryturę. E. Pietrowiak, dyrektor artystyczna tarnowskiej sceny, bacznie przygląda się absolwentom szkół teatralnych, ale na razie nie zamierza powiększać etatowego zespołu. Gotowa jest też lista osób, które mają tworzyć reaktywowaną po latach Radę Artystyczną Teatru Solskiego. W jej składzie znajdą się m.in. aktorzy tarnowskiej sceny oraz… M. Smolis, związany z warszawskim Teatrem Syrena. Za nami również Debata Finałowa pomiędzy II LO i XVI LO, której przewodnią tezą był: „Tarnów to miasto sprzyjające młodym ludziom”. Całość tego oryginalnego projektu edukacyjnego (współfinansowany przez Szwajcarię), realizowanego w Tarnowie, to głównie zasługa stosunkowo młodego tarnowskiego Stowarzyszenia KANON, któremu przewodzą Iwona i Dariusz Snopkowscy. Zgodnie ze zasadą przyjętą w Tarnowskiej Lidze Debatanckiej, na godzinę przed pojedynkiem odbyło się losowanie stron. XVI LO przypadło bronienie tezy, II LO natomiast jej oskarżanie. A w Loży mędrców zasiedli m.in. prezydent Tarnowa R. Ścigała, redaktor naczelny Temi T. Bałchanowski i szef Działu promocji Radia RDN Małopolska M. Biedroń. Stosunkiem głosów 2:5 (małe punkty: 728:807) Loża opowiedziała się po stronie opozycji w tej debacie czyli II LO. Tym samym tytuł Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej przypadł II Liceum Ogólnokształcącemu, XVI Liceum Ogólnokształcące im. Armii Krajowej zdobyło drugie miejsce. Należy przypomnieć, iż trzecie miejsce w rozgrywkach zajął Zespół Szkół Ekonomiczno - Gastronomicznych w Tarnowie. Już teraz Organizatorzy zapraszają na UROCZYSTĄ GALĘ w tarnowskim teatrze planowaną na 18-go czerwca, na której nastąpi wręczenie Pucharu Mistrza Tarnowskiej Ligi Debatanckiej, medali oraz pamiątkowych prezentów dla wszystkich uczestników projektu. Już po raz drugi w Tarnowie, w ramach obchodów Światowego Dnia Rozwoju Kultury, odbyła się „Doba Dla Kultury”. W trakcie „Doby” w dniach 31 maja (piątek) – 1 czerwca (sobota) można było, m.in.: zwiedzić kabiny projekcyjne Kina Marzenie, zobaczyć scenę „z drugiej strony” w tarnowskim Teatrze, spotkać się z M. Świetlickim i wziąć udział w koncercie „Świetlików” w Pałacyku Strzeleckim. Ponadto, spotkać się z postaciami z bajek na pikniku dla najmłodszych w Parku Strzeleckim, wziąć udział w warsztatach radiowych i telewizyjnych, uczestniczyć w próbie warsztatów wokalnych w TCK, zwiedzić introligatornię i dział starodruków MBP, zobaczyć wystawy w BWA, Muzeum Etnograficznym, siedzibie ZPAP, Galerii Aniołowo, Izbie Pamięci Światowego Związku Żołnierzy AK, zwiedzić Dworek Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. We wszystkich instytucjach biorących udział w „Dobie dla Kultury” można było zbierać okolicznościowe „stemple uczestnika”. Dla najaktywniejszych przewidziano nagrody. Miniony tydzień zakończył pierwszo czerwcowy, niestety deszczowy, blok imprez związanych z Dniem Dziecka, którego artystyczną dominantą był rozpoczynający się właśnie tego dnia w tarnowskim teatrze V Festiwal Spektakli Dziecięcych Mała Talia. Blisko 5000 dzieci z regionu tarnowskiego będzie miało okazję zobaczyć 5 tytułów zaprezentowanych przez aktorów z Rzeszowa, Częstochowy, Rabki i Tarnowa. Kończąc odnotujmy jeszcze symboliczną wizytę w Tarnowie najstarszego ocalałego z getta tarnowskiego Żyda 87 – letniego Leo Kleina…



Z cyklu o tym i owym 162 czyli urodziny województwa...

Onegdaj, w sobotę województwo tarnowskie obchodziłoby 38. urodziny. Obchodziłoby, gdyby nie przestało istnieć. Stało się tak w wyniku reformy administracyjnej z 1stycznia1999 roku. W tym momencie na jego terenie mieszkało ponad 700 tys. ludzi. Dokładnie 1 czerwca 1975 Tarnów stał się stolicą nowo utworzonego województwa tarnowskiego. Graniczyło ono z województwami: krakowskim, kieleckim, tarnobrzeskim, rzeszowskim, krośnieńskim i nowosądeckim. 86 lat temu, dokładnie 4 czerwca, odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Miejskiego. Józef Jakubowski, drugi zastępca burmistrza Juliana Kryplewskiego, 7 stycznia 1927 roku złożył Radzie Miejskiej propozycję powołania „Muzeum Miasta Tarnowa”. Sześć dni później szanowne grono rajców jednogłośnie projekt przyjęło. Wspomniana uchwała rady z 13stycznia 1927 roku przewidywała przekazanie na cele muzeum dwóch pokoi na pierwszym piętrze kamienicy przy ulicy Krakowskiej 12, będącej własnością tzw. funduszu teatralnego (dziś mało kto pamięta, że to przy Krakowskiej w Tarnowie stanąć miał teatr). Pomieszczenia muzealne wyremontowano, po czym Józef Jakubowski przeniósł doń archiwum miejskie wraz z przejętymi depozytami. Żywe zainteresowanie tarnowskiej prasy towarzyszyło czteromiesięcznym przygotowaniom do uroczystego otwarcia ekspozycji, które nastąpiło wobec zgromadzonych przedstawicieli władz miasta 4 czerwca1927roku. Tarnowianie zaś mogli zwiedzać wystawę od dnia następnego. Inwentarz „Muzeum Miasta Tarnowa” pozwala określić charakterystykę zbiorów. Największy był zespół dokumentów dotyczących historii miasta, ważną część zasobów stanowiły przedmioty związane z dziejami miasta. (pik – za muzeum.tarnow.pl itarnow.pl)





NOWA ODSŁONA!













tarnowski kurier kulturalny:







- - - - -